sander zweerts de jong

de persoon die voor mij de chronische stad huurde.

2011-09-05T12:20:00.002+02:00

Ik huurde het boek Chronic City van Jonathan Lethem uit de bibliotheek. In het boek vond ik een bon van de vorige huurder van dit boek, inclusief alle overige boeken die hij had geleend. Een mooi lijstje:

1. Holy Smoke, Christianne vink

2. Een oorlogsman van dezen tijd en beminnaar der sexe, Casimir von schlippenbach

3. De aarzelende Darwin , David Quammen

4. De reis naar Sachalin, Anton Cechov

5. Het vuur nog geenszins gedoofd, Georgius Forster

6. Een Nederlander in de Wildernis, Luc Panhuysen

7. Celine, een briljante boef, E. Kummer

8. Gerard Reve, de rampjaren, Nop Maas

9. Lof der Godloosheid, Fernando Savater

10. De vis in ons, Neil Shubin

11. Insectopedie, Hugh Raffles

12. Het Nova Zembla verschijnsel, Siebren van der Werf.

kom daar maar eens overheen...

chupa chups

2011-05-23T14:19:00.003+02:00

Het Chupa Chups logo. Lollylogo bij uitstek. Alles klopt, fijn voor kinderen, fijn voor volwassenen. Zwierig, tijdloos, gek, maar niet al te gek. En de maker: Salvador Dali

de bruid van johan thorn prikker

2011-01-01T13:45:00.005+01:00

nu te zien in het boijmans, de bruid van johan thorn prikker. Een bijzonder schilderij, vind ik!

sinaasappeldag, marc claes tijdens PAE

2010-10-23T16:01:00.001+02:00

Marc Claes tijdens het Performance Art Event

sinaasappeldag, baselitz met sinaasappel

2010-10-23T15:45:00.003+02:00

George Baselitz, De duitse alles op zijn kop schilder, heeft ook een aantal portretten met sinaasappels gemaakt, wist twittermaat @soofjepoofje mij te vertellen. Hier 1

sinaasappeldag, stillevens van elias van den broeck

2010-10-23T15:32:00.003+02:00

ach, je moet er een beetje van houden, van fruitstillevens. Deze zijn van de 17de eeuwse hollandse schilder elias van den broeck. Die gasten konden wel goed donker en licht schilderen, potjandosie. Verder natuurlijk ook een beetje saai. Net zo saai als een sinaasappeldag

sinaasappeldag, stilleven van abraham mignon

2010-10-23T15:15:00.005+02:00

en omdat het vandaag dus sinaasappeldag, hier een weelderig stilleven van abraham mignon.
hangt in het rijksmuseum...weinig schroom om volledig los te gaan in kleur en compositie...

kind met sinaasappel- vincent van gogh

2010-10-23T14:12:00.005+02:00

een schilderij van van gogh dat ik nog nooit eerder ergens gezien heb. Kind met sinaasappel
Wat een schattig schilderijtje, het is 50x50 cm

Meer is bekend over het kind op het schilderij. Naar alle waarschijnlijkheid is het Raoul Levert, het destijds tweejarige zoontje van timmerman Vincent Levert. Deze was de buurman van de schilder, die een kamer huurde bij een plaatselijke herberg. Levert spande de doeken van Van Gogh op een houten raam. Uiteindelijk vervaardigde hij ook zijn doodskist. Het schilderij stond bij diezelfde kist toen de schilder werd opgebaard.

"Het is een van de laatste portretten uit zijn leven", vertelt kunsthandelaar Emma Ward. "Dat hij toen zo gelukkig was, zie je in het schilderij. Hij voelde zich erg betrokken bij de kinderen op het platteland. Zij waren gezonder dan kinderen in de stad, waar zijn neefje Vincent woonde. In zijn brieven vroeg hij zijn broer Theo vaak de kleine Vincent mee te nemen. Hij wilde blijkbaar het beste voor zijn neefje."

Dat het buitenleven zo goed is voor kinderen, zie je ook aan de blossen op de wangen van de timmermanszoon. Bovendien zie je aan de vrolijke kleuren en de vitale penseelstreken op het doek dat ook Vincent genoot van het leven in het dorpje Auvers. Totdat hij eind juli 1890 het veld introk en zich in zijn borst schoot. Twee dagen later overleed hij. "Maar hier", zegt Ward,"is geen sprake van een depressie. De laatste weken van zijn leven staan bekend als zijn meest intense werkweken. In dit schilderij zie je de gelukkige Van Gogh." hier meer

Het Creatief Potentieel (1)

2010-10-22T12:20:00.001+02:00

Met enige verbazing naar de woede omtrent de kunstbezuinigingen gekeken. We zijn de kruimeldieven van de samenleving, en nu willen ze er met een grote stofzuiger overheen. Ach en wee.
Er wordt gesmeekt en gedebatteerd. Er wordt betoogd. Maar niet gestaakt. We zullen niet staken, bang dat niemand dat echt zal merken. Kunst is een secundaire levensbehoefte, dus niemand zal zich waarlijk zorgen maken als Toneelgroep Amsterdam een jaar lang niet speelt. De sector is een breekbaar mannetje, dat zo omver geblazen kan worden. Kwetsbaar en onbegrepen, zo markeert de culturele sector zich. En daarmee voldoet het volmondig aan het imago dat aan onze sector kleeft. Slechte lobbyisten.

Dat moet natuurlijk anders. Het is niet genoeg om te zeggen dat kunst zorgt voor troost en verlossing, voor een veelzijdige blik op de samenleving en onszelf. Het is niet genoeg als we zeggen dat kunst zorgt voor veel zij-inkomsten in de maatschappij, voor aantrekkelijke steden. Het is allemaal waar, maar het is niet genoeg. Lang niet genoeg.

We kunnen ons niet langer laten piepelen. Die tweehonderd miljoen is misschien kattenpis met wat wij kunnen winnen als we het anders aanpakken.
Daarvoor hebben we veel mensen nodig. Ik noem het even het creatief potentieel van Nederland. Lelijk, maar goed, het is even niet anders.
Het creatief potentieel moet van zich laten horen. Wij willen niet met confetti strooien in zwarte en witte zalen. Wij willen mee gaan doen. Werkelijk mee gaan doen.
Dan is die tweehonderdmiljoen helemaal niets.

En daarbij, zeuren om geld. Dat moeten wij kunstenaars helemaal niet doen. We gaan ons ook niet omscholen, of educatieve en community-art projecten verzinnen om maar een aalmoes te vergaren. Ben je gek! Wij zijn het creatief potentieel van Nederland. Wij moeten niet armlastig op de barricades voor geld, we moeten op de barricades voor een ander Nederland.

Een ander Nederland. Hoe ziet dat eruit? En welke rol heeft het Creatief Potentieel?
Vanaf nu maken we een alternatief voor alles dat er gebeurd in Nederland, elke regel die wordt opgelegd, elke politieke stelling, elke muur die wordt gebouwd, elke basis die wordt gelegd, elke veter die wordt gestrikt, elke uitspraak die wordt gebezigd. En dat laten we niet meer zien in onze eigen clubhuizen, nee, we gaan er mee op stap, naar de beleidsmakers, naar de politiek, naar de financiers.
We zeggen u doet het zo, wij hebben dit bedacht, hier moet u ook naar kijken. Wij zetten onze tanden in een nieuw Babylon. En we wachten niet op wat subsidiegeld, nee, we gaan het geld halen. We halen het overal, bij de mensen zonder ideeen maar met een portemonnee, met mensen met macht maar zonder visie.

We verkopen onze visie niet, nee, we gaan zorgen dat onze visie de basis legt voor een Nieuw Nederland. Een proeftuin voor de wereld, een laboratorium voor een nieuwe samenleving, een nieuwe menssoort. Het Creatief Potentieel laat zich niet met lijkwades naar de afgrond voeren. Het Creatief Potentieel gaat nu pas de hort op.

Ik zou mijzelf graag willen relativeren. Want ook in dit stukje wordt nog niet duidelijk hoe en wat. Ik moet dat nog uitpluizen. Ik ga dat nog uitpluizen. Maar misschien wel al met meer. Het is tijd voor een Culturele Revolutie. En die gaat niet om geld. Die gaat om de wereld bouwen waar je waarlijk in wilt wonen, met alle fantasie, verbeeldingskracht, humor, eigenzinnigheid, vaardigheid, en ideeen die we in ons hebben. Kom op. Laten we niet laf zijn. Het is beneden onze waardigheid om te bedelen. Het geld is overal.

Laten we het afdwingen.

TEDPrize naar franse kunstenaar JP

2010-10-22T11:17:00.004+02:00

TEDprize 2011 naar de franse kunstenaar JR
JR plakt zijn grote foto's van mensen op openbare plekken op.... hier bv in Shanghai...
vorig jaar ging de prijs naar Jamie Oliver..

eten bidden beminnen - the movie

2010-10-21T18:23:00.001+02:00

Eat pray love

Nee, dit is geen goede film. Nou ja, het is Oprah-kwaliteit. Op zoek naar jezelf. Op zoek naar een soort innerlijke waarde, en daarvoor moet je een hoop reizen.
Weinig om het lijf, grote woorden, weinig inhoud. Het is twee uur vermakelijk vertier. Zoiets.

Maar ik voel eigenlijk geen behoefte om het enorm af te kraken. Daarvoor is het gewoon een film gebaseerd op een heel succesvol boek. Mensen hebben behoefte aan dergelijke verhalen. Ook al zijn ze simplistisch, daarom zijn ze nog niet overbodig. Eigenlijk weet je wel wat je krijgt. Een portie zelfonderzoek, een portie spiritualiteit, een portie romantiek, inclusief wat mooie plaatjes en de schoonheid van Julia Roberts en Javier Bardem.

Julia Roberts speelt Elizabeth Gilbert, de schrijfster van het autobiografische eat pray love. Jezelf openstellen voor de geneugten en de zingeving van het leven, daar is zij naar op zoek. Vast in een huwelijk dat niet werkt, vast in een oppervlakkig bestaan waarvan ze allang niet meer weet waar ze zelf staat. Misschien wil ze wel kinderen, ze weet het niet eens meer….dat dus…

En dus gaat ze op reis. Nu is ze al reisschrijfster, dus reizen is voor haar niet direct een heel grote stap. Maar ze is alleen en ze is op zoek. Dat is misschien wel nieuw

Ze weet zelf ook niet zo goed waar ze naar op zoek is. Naar echtheid wellicht. Naar echte mensen. Vind ze die ook? Op elke plek heeft ze binnen de kortste keren mensen om haar heen. Mensen die haar het ware leven intrekken. Die zeggen: Geniet, Durf jezelf open te stellen voor anderen, voor een god, voor de liefde…

En dat is wat er uiteindelijk gebeurt. Ik zag aan het einde van de film niet echt een andere Julia Roberts dan aan het begin, behalve dat ze 20 minuten per dag mediteert. Maar natuurlijk heeft ze wel iets meegekregen van een jaar zoekend reizen. Lijkt me logisch.

Ach. Het is een film. Een genrefilm. Niet meer en niet minder. Je kan het zien, je kan het niet zien. Maar het zult je leven niet veranderen. Daarvoor heeft het te weinig kracht

korte brief aan hanro smitsman, regisseur Schemer

2010-10-20T17:02:00.001+02:00

Korte brief aan Hanro Smitsman;

Beste Hanro, ik heb deze week je film Schemer gezien. Ik heb wat recensies en interviews gelezen. Ik snap iets niet en ik hoop dat je het me uit kan leggen.

Waarom ?
Waarom vermoorden ze dat meisje?
Het is natuurlijk de essentiële kwestie in je film, en juist dat vind ik zo problematisch. Dat maakt je mooi gemaakte film voor mij ook een gemankeerde film.

Is het omdat het kan? Gewoon omdat de mogelijkheid er is? Het is nou niet echt een groepje jongeren die lichtvaardig over dit soort zaken nadenkt.
De groepsdynamiek? Maar waar bestaat die groepsdynamiek dan uit? Het is toch nogal een losse groep. Er spelen wat verliefdheden en natuurlijk is dat ongelooflijk belangrijk als je jong bent. Er zijn wat irritaties, maar je kan zo’n meisje dan toch ook gewoon links laten liggen?
Ze manipuleert een beetje, ze is onzeker en ze flirt zonder dat ze dat echt wil. Ja zelfbevestiging, natuurlijk. Iedereen zoekt zelfbevestiging. Die moord komt echt een beetje vanuit het niets.

Ze hebben kennelijk een enorme hekel aan dat meisje. Dat blijkt toch nergens uit.
Een dunne scheidslijn tussen beste vriendin en haat? Tja.
En die Ceasar, kennelijk spoort die niet helemaal…maar dat rafelige randje in zijn karakter komt eigenlijk nergens uit voort. Hij wordt afgewezen door Jessie. Is dat een reden om te gaan moorden?
En eigenlijk wordt hij toch neergezet als een heel lieve jongen? Zorgt voor zijn hulpbehoevende moeder. Wil je dat dan duidelijk maken, dat dat dus prima naast elkaar bestaat? Ik snap het niet.

Je geeft me het gevoel dat het soms zo makkelijk kan gaan. Dat de redenen soms futiel, haast banaal zijn. Maar moet je me dan niet iets meer verwrongen personages geven? Nu zijn het doorsnee jongeren, met hun doorsnee probleempjes. Die dus toch iets vreselijks gaan doen.

Het verhaal is losjes gebaseerd op de moord op Maja Braderic. Dat was ook zo’n vriendengroep, waarvan niemand uiteindelijk begreep waarom ze dood moest.
Maar als de buitenwereld het niet snapt, dan misschien de groep toch nog wel. Nu vind ik alle puzzelstukjes toch wat mager…

Begrijp me niet verkeerd, ik hoef geen volledig psychologisch rapport. Het haast hulpeloze van een dergelijke daad, dat kan een sterk element zijn. Maar je had me wel iets meer kunnen geven. Nu snap ik er echt niets van. En dat irriteert me.

Hoop dat je het me kan uitleggen, waarom je het zo hebt gemaakt. Je staat bekend om het feit dat je veel inlevend vermogen uit jonge acteurs kan halen een grote mate van geloofwaardigheid kan bereiken. Het spel is sterk, maar volgens mij zit er in het scenario toch wel een erg zwak element. Waardoor de kern van het verhaal volstrekt niet geloofwaardig is. Tenminste dat vind ik. En dat vind ik jammer. Want ik wil graag enthousiast zijn. En dat was ik dus niet.

De buitenkant van intimiteit…Een zoektocht naar de essentie van beroering. (1)

2010-10-20T16:01:00.004+02:00

“Hoeveel intimiteit kan ik aan ?”
Die vraag popt op bij het zien van de tentoonstelling Poste Restante van Nan Goldin in het fotomuseum in Rotterdam.

Negen jaar geleden zag ik in Centre Pompidou eigenlijk voor het eerst haar fotografie van de uitgaanszelfkant van het leven, daar was het erg uitvergroot en esthetisch neergehangen. Nu zijn het vier omvangrijke diaslides met muziek eronder en dat werkt op een andere manier.
Door de veelheid komt het dichterbij, het werkt benauwend en toch, en toch, en toch…ik kijk ernaar en ik voel me toeschouwer van iets waarvan ik eigenlijk niet eens behoefte voel om toeschouwer van te zijn. Terwijl ik toch zo langzamerhand wel een professioneel toeschouwer ben. Haar wereld. Ach…het is tenslotte haar wereld. Niet mijn wereld. Wat moet ik ermee?

In Centre Pompidou was ik nog wel diep onder de indruk, herinner ik me vaag. Een herinnering over de indruk die iets achterlaat? Goed, leuk, interessant, heldere kwaliteit. Woorden van een beschouwer. Iets dat ik ben. Toeschouwer. Maar een kwetsbare toeschouwer, iemand die kwaad kan worden, soms boe wil roepen, zich medestander voelt, zich tegenstander voelt. Zo’n soort beschouwer. Een betrokken beschouwer. Ik weet niet of ik een ideale toeschouwer ben.

Maar als ik zo denk, dan is het toch wel erg… Dan kan ik niet meer onbekommerd naar kunst, naar het theater, naar de film, naar een lezing of debat. Alsof het altijd maar over mij moet gaan. Het wordt pas warm als het dichterbij komt. Nee.

Ik moet op zoek hoe dat komt, hoe sommige kunst mij niet meer beroerd, of nooit heeft beroerd, terwijl het alles in zich heeft om dat wel te doen. Wanneer raak ik van slag en is dat iets universeels of juist een heel persoonlijk moment?

Als ik weet wat het is, als ik het kan benoemen, zal het wel weer iets anders zijn. Het vaart mee met de kennis en de bereidheid.

Deze week zag ik van alles, een film van Adelheid Roosen over haar moeder met Alzheimer ; En raak ik van slag. Of de speech van Joseph Burns over de zelfmoord van homoseksuele jongeren; En raak ik van slag. Maar ik zie de film Schemer van Hanro Smitsman, en het doet me niets. Ik probeer mijn vinger erop te leggen, over dat verschil tussen dat wat mij beroert en dat wat mij onberoerd laat.

Los nog over kwaliteit, want wie zegt mij dat kwaliteit moet beroeren of ontroeren. Niet alles heeft dezelfde kwaliteit, en soms kan het oppervlakkige mij raken en het meer intense mij koud laten.

Het is iets anders.

Misschien is het ene “echter” dan het andere. Waardoor het scherper wordt, oprechter. Maar als je van theater en beeldende kunst houdt, dan kan je niet alleen houden van de echtheid, dan moet je ook passie houden voor de esthetisering van de werkelijkheid.

Het is misschien de poserende wereld van Nan Goldin, die zelfgekozen fatalistische wereld waar zij zich in begeeft en die zij van binnenuit fotografeert, die mij zacht irriteert.
Die heftige drugsgebruikende partyscene, die vrijgevochten bandeloze wereld. Die ook zo genadeloos lege wereld. De overvloed aan foto’s die aan je voorbijtrekken vullen niet, maar trekken alles juist uit je. Nog een keer de schoonheid van de troosteloosheid. Nog een keer de esthetiek van heroïnevrienden. Het lijkt teveel.

En niet vanuit een conservatieve moraliserende inslag, want die ken ik niet

Je kan niet zeggen dat het niet echt is, het is juist haar kracht dat zij de werkelijkheid, haar werkelijkheid fotografeert. En die werkelijkheid van Nan Goldin is het fotograferen waard. Sex, drugs en rock&roll. Burlesque, dragqueens, geweld, desolaatheid...ja het is allemaal wel echt…maar het verveelt me.

Dus ben ik misschien wel verwend. Geen schokeffecten meer, niet meer ontzet of jaloers door de brutaliteit van het leven van een ander. Seen it all?

Ik lees de opgewekte recensie van Arno Haijtema in de Volkskrant. Jaja, het is allemaal erg goed. Hij heeft natuurlijk gelijk. Nan Goldin is razend goed.
Ik lees dat hij dezelfde tentoonstelling in Parijs heeft gezien. We gaan samen op. Maar ik maak toch een afslag. Ik kan het niet opbrengen om enthousiast te zijn, hij nu wel. Hij toen niet, toen ik wel. Ik ben in verwarring, maar vooral over mijn verwarring over de beleving van kunst. En dat heeft niets te maken met de kwaliteit van de tentoonstelling. Nee. Ik ben het wel met hem eens. Een echte kunstenaar, die Nan Goldin, geen concessies, geen protserigheid.

Is het het internet? Hebben we in ons websurfende leventje nu niet alles al gezien?

Ik geloof niet dat ik afgestompt raak, maar de veelheid van het internet kan wel desastreuze gevolgen hebben voor mijn opnamebereidheid. Geef me wat anders wil ik roepen. Geef me niet alleen jouw leven, jouw tranen, jouw manieren van vrijheidsbeleving. Het is er allemaal en het is niet genoeg. Ik wil meer, ik wil het anders. Je krijgt me nog niet met je volle diaslides, je muziek eronder (ik vind dat een vervelend truukje Nan, en tegelijkertijd blijf ik ook kijken, juist ook door de muziek).

Ik word een vervelend onbevredigend kijkend mannetje. Top of the bill, en dan nog niet goed genoeg. Maar is dat niet de tragiek van de doorgewinterde toeschouwer. Dat beroering steeds zeldzamer wordt?

En toch, er hoeft maar 1 acteur iets spannends te doen op het toneel en ik geef me over. Er hoeft maar 1 kunstacademiestudent iets afwijkends te doen, en ik word razend enthousiast. Ik ben niet afgestompt. Maar ik merk dat mijn criteria veranderen.

Ik had het ook bij Freedom van Jonathan Franzen. Een bijzonder goed boek. Echt. Maar ik las het onbewogen. Maar om het daar nu nog over te hebben.

Ik merk dat het een zoektocht is die voorlopig niet zal eindigen. Mag je kunst waarderen op een persoonlijke zoektocht. Tja, er is niet veel anders.

Dit is een laboratorium-achtig stukje..zonder punt..
Het gaat nog door. Dit is pas het begin.

Diespace van Pips:lab

2010-09-25T13:39:00.003+02:00

DieSpace van Pips:lab, misschien wel de vrolijkste voorstelling over de dood die ik ooit gezien heb. De makers en spelers van dit interdisciplinaire gezelschap maken er een prettige avond van en maken ons warm voor de onlinecommunity voor de overlevenden. Dit vanuit de overtuiging dat de ouder wordende mens wellicht de grootste groeimarkt is die we kennen. En dus moet er ook iets zijn voor de dode mens, die moet kunnen blijven communiceren. In de 50 minuten die Pips:lab (iets aan de korte kant, dreigend naar festivallengte) ons meeneemt in hun surreeel techwereld worden we niet buitengesloten. Nee, wij, het publiek, vormen natuurlijk de eerste testgroep voor DieSpace. Dus worden onze foto's upgeload, schrijven we onze namen met licht en wordt dat alles vernuftig direct in elkaar geplaatst en met elkaar gelinkt. Ik heb het nog niet vaak gehad dat ik bij een voorstelling betrokken werd en daar toch zo ontspannen bij zat. Dat doen ze dus heel goed. Visueel en muzikaal aantrekkelijk, maar toch een kleine maar. Want gevaarlijk werd het nergens. Dit was nou een mooie opzet geweest om in een laatste kwartier toe te werken naar een visionair ontwerp voor de rol van online-community. Dat laten ze wat mij betreft liggen. Verder: goed!

over retour hollandse spoor, nationale toneel

2010-09-19T09:06:00.005+02:00

(Fotograaf: © Leo van Velzen*
Retour Hollandse Spoor
Regie Johan Doesburg
op de foto: vlnr Dennis Rudge, Victoria Koblenko, Meral Polat, Vincent Linthorst,Esther Scheldwacht en Pieter van der Sman
Première: 3 september 2010, NT Gebouw, Den Haag)

Nadat ik een week vol voorstellingen had gezien eindigde ik in Den Haag, bij de voorstelling Retour Hollandse Spoor. Een persiflage op de vele geforceerde integratietrajecten, waarbij kunst en cultuur ingezet worden om de gemeenschapszin te bevorderen. Waar ik natuurlijk op hoopte, was een scherpzinnig, erudiet, schofferend stuk waarbij er eindelijk iets zinnigs gezegd zou worden over deze ingewikkelde materie. Maar de teleurstelling was na afloop bij mij groot. Want het Nationale Toneel had niet meer gedaan dan alles zo dik aangezet, zo melig overtrokken neergezet, zo proberen te spelen met alle cliche's die er gelden, dat er niets van waarde overbleef. Waar we naar keken was een persiflage van een persiflage. De bordkartonnen typetjes, die ongetwijfeld bedoeld waren als bordkartonnen typetjes, hadden een paar elementen uit een willekeurige cultuur als bagage meegekregen en moesten het daar maar mee doen. De irritante en leergierige jood, de Poolse beunhaas, de hoerige Russin, de Hagenees tussen twee banen in...ach, hemel..en dan de acteurs die acteurs spelen en dus een karikatuur van zichzelf moeten neerzetten. Ik kan me voorstellen dat het allemaal ongelooflijk geestig leek in de repetitiezaal, maar ik vond het behoorlijk irritant allemaal. En dus heeft dit stuk niets maar dan ook niets opgeleverd, behalve mijn onbegrip. Het kan zijn hoor, dat de tekst van GJ Rijnders en Nazmiye Oral ongelooflijk diepgravend is en de regie van Johan Doesburg onwaarschijnlijk veellagig, maar ik kon het er niet in ontwaren. Met als dieptepunt een gemeenschappelijke seks-scene, die mij letterlijk de koude rillingen gaf.

Dit lag allemaal niet aan de spelers, want die doen enorm hun best om hier nog wat van te maken, maar tekst en regie zijn vreselijk. Het was om te lachen, maar dat heb ik geen 1 keer gedaan. En ik lach graag.
Het was over the hill, maar doe het dan goed. Nee, retour Hollandse Spoor is in mijn ogen een mislukking en het Nationale Toneel onwaardig..

de persoonlijke agenda

2010-05-28T11:55:00.002+02:00

Ik stop even een paar weekjes met de agenda...Het is volgens mij een succes, krijg veel reacties van mensen die het leuk vinden, het gebruiken, en het fijn vinden dat dit er is...Dus ik ga het zeker doorzetten, maar ben even op zoek naar de precieze manier hoe het het beste gaat werken.

Dus het kan zijn dat het terugkomt op een andere site, of in een andere vorm...
reakties natuurlijk graag!

de aanraking, essay genomineerd voor hans baaij essay prijs 2010

2010-05-24T14:11:00.000+02:00

De aanraking.

Een woord. Een woord die het naar lucht happende gevoel moest onderschrijven. Of overschrijven, of onderstrepen. Een woord dat overeind bleef als je het wegblies. Een woord dat de rest van de zin overbodig maakte. Een woord dat zingeving gaf en niet klonk als het zoveelste woord dat zijn achterliggende gedachte niet kon waarmaken.
Maar we kwamen er niet op. We moesten het doen met dat lucide gevoel. Alles leek lichter, de omgeving transparant, de oevers van de rivier bedekt met mogelijkheden. We keken naar de bruggen, naar het water dat zich liet verplaatsen door het containerschip. We zochten naar een woord waar Rotterdam mee vooruit kon. Vervanging van de holle slogans en leuzen. Woorddansers, laat ons toch dansen en niet verzuchten.

We voelden ons aangeraakt en dat verwarde ons. Aangeraakt door een stad waar we toevallig kwamen. Wij wilden graag leven in een film, maar nu die film ons overspoelde, wilden we er weer uit. Die illusie konden wij helemaal niet aan. We werden heen en weer geslingerd door de magische fictie en de verontrustende realiteit. Daarom besloten we te blijven, omdat die twee samengevoegd moesten worden. Hoe langer we bleven hoe beter we iets dachten te weten.
We bleven omdat we steeds beter met een helikopter boven de stad konden vliegen, telkens weer op zoek naar iets dat ons opnieuw kon beroeren. Wars van cynisme, vol van betekenis. Kijk! Daar klimmen lijnmannetjes over olievaten. Kijk! Daar een stille optocht, een man zonder hart. Alles kon, niets was vanzelfsprekend. Rotterdam had ons aangeraakt, naar binnen getrokken. Wij voelden ons verbonden.

Dit ging niet over kunst, al zou het dat graag hebben gewild. Hierbij vergeleken was de kunst te tastbaar, een eindresultaat van gemaakte keuzes. Kunst had er slechts zijdelings mee te maken. Kunst was een bijprodukt, een halfprodukt. Zodra het zich uitkristalliseerde was het fluïde gevoel verdwenen, zei mijn vriend. “Alles is op gevoel, geloof slechts in de verbeelding, niet in de verbeelding van de verbeelding”.
Vanzelfsprekend ging dit over de liefde, zoals altijd over de liefde ging, een oase, een grenzeloze ruimte. Kunst kon die ruimte slechts innemen. Vertederend, twijfelend, moeizaam.
Bolle kunst. Altijd bol de ruimte innemend. Ja, dat kon de kunst als geen ander. Zich opblazend tot een Konijn Snoepfles, zich begevend in de illustere en dubbelzinnige wereld tussen kerstboom en erotiek. Wedijverend met de oliebollenkraam.

Niet doen, niet opblazen, niet dingen door elkaar heen gebruiken. Kunst en liefde altijd gescheiden houden. Dwaas die ik ben. Hol zijn wij sinds wij bewoners zijn. Niets was er werkelijk veranderd. Holle Bolle Gijs. Altijd op zoek naar meer. Het meer van verlangen. Stupide bezigheid. Daar was de stad niet mee gebaat.

Ik sprong van het verleden naar het heden. Maar de toekomst ging mij een stap te ver. Terwijl het de reden was dat we bleven in Rotterdam durfde ik daar nauwelijks aan te denken. De krachten kregen een verbetenheid, een Jonasstaaliaanse bitterheid waar ik mijn pen niet in wilde dopen. Ik wilde dromen, maar droomde slecht.
Zij wel, de anderen. Jij en ik en de anderen, het samen dat wij vormden. Wij discussieerden graag over de stad. Over de taal waarin wij gevat werden in opbouwplannen, revitalisatiemomenten en afbraakneigingen. En de toekomst die soms te spannend was voor woorden. Ik wendde mijn hoofd dan af, of hield mijn hoofd in mijn handen. Jij en ik en de liefde. Dat was duidelijk. Maar de anderen waren onverbiddelijk. Zonder blozende blikken zeiden ze dat het later pas concreet zou worden. Daar in de onbekende tijdlijn zou de liefde wel overstromen in kunst, in verbeelding, in aanknopingspunten en vertellingen. Voor je het weet had de liefde een verleden, een wirwar aan zoetigheden. Alles gehuld in een stokroze installatie. Met gierende uithalen en plastische momenten. De toekomst was aan de kunst. Kunst was een groots gebaar. De liefde was slechts een achteloze aanraking met grote gevolgen. Of andersom. In welke verwarring kwam ik het beste tot mijn recht? Kon de liefde ongebreideld zijn, veelvormig en meertalig? En concurreren met een toekomst die geen achteloosheid meer duldde? Of moesten we op zoek naar nieuwe beelden, een nieuwe taal, een nieuwe vertaling? Ook de liefde leed aan een toekomstige beeldenstorm, zeiden zij

We wilden niet bang zijn, niet voor een driekleur, niet voor een wolf zonder schaapskleren. Met de erfenis van Edward Albee, met de erfenis van Barnett Newman. Met de erfenis van een verleden met de hoogtepunten van de dieptepunten. So fucking not afraid am I.
Niet voor de sympathisanten die allengs verder oprukten. Niet bang zouden we zijn. We zouden klein blijven. Dan konden we als het moest het verzet in. De anoniemen deden het altijd beter dan de gelouterden. De grote woorden sparend voor ons sterfbed. In een eeuwigdurende monoloog.. Hadden we net alles in de afgelopen zestig jaar zo zorgvuldig opgebouwd….De tragiek van een verleden trok ons de toekomst in.

oppassen moesten wij, waakzaam, niet laten meeslepen door oral history. Dat zou slechts grootstedelijke literatuur opleveren. Kaleidoscopische verkenningen. We moesten ons niet laten verleiden tot overgave. De wonderbomen speelden in de betoverende bioscoop met uitzicht over onze stad. Waar zij zomaar waren komen aanwaaien, als heersers over een onwankelbare waarheid. De waarheid van de fictie maakte alles onschadelijk, behalve de werkelijkheid.
Overgave was gelijk een overdosis.
Wij, jij en ik, konden ons niet verliezen in een fictieve werkelijkheid. Mochten ons niet verliezen. Kunst was een placebo, de overgave het effect.

Maar de spagaat was niet goed voor mijn lichaam. Hoe kon ik gulzig en bescheiden tegelijk zijn? Ik wilde luchtig zijn, opgewekt en stralend. Maar alles werd stront. Het riool stokte immers de laatste tijd. Twee keer doortrekken was onze dagelijkse gewoonte geworden. Dat was een tijding. Onheilspellend getijde van wijkende en stromende lichaamssappen. Het moest blijven stromen onder de grond. Daar moesten wij, kunstenaars, voor blijven zorgen. De politiek sprak over een humuslaag, die zo nu en dan wat bewaterd moest worden, maar wij moesten lager, ondergrondser, daar waar nieuwe revoluties startten. Een hoger doel, ideaal, tegenstand. We behingen ons ondergrondse hol met fluweel.
Daar leefden wij van op. Dat hadden we nodig. Olifantenstront. Nodig om de wereld te verklaren, nodig om de pispot te overtreffen. De k van kak. Van alles dat zich veruitwendigde. Grote k, kleine k. Alles van waarde werd weerloos. Waren wij niet allen kansloos? Kansloos nog voor het beginsignaal had geklonken? Hoe diep moesten wij door onze knieën..meegaan in de taal die de onze niet was, verder onder de grond?
Ik zag mijzelf al liggen, in die lagune der Fabriaanse fecaliën. Welk een horreur, welk een drama. Nee.
De liefde moest bovengronds beleden worden. Op zoek naar een nieuw hervonden paradijs, waar wij naakt door de cascades konden baden. Wij hadden licht nodig. En snel.

Aanraking. Ik kreeg nog net geen beroerte. Dat sidderend mijn lichaam betastte. Die handen op een doordeweekse dag zonder einde. Waar moest ik ook heen? Jij sloeg alles wat jij had om mij heen. De onuitputtelijke stad had mij uitgeput.
De verlamming, de totale verlamming. En ik, die tot dan toe uitgekiend geleefd had, moest mij vereenzelvigen met de taal die woord noch beeld kende. Ging het maar over kunst. Dat had het allemaal een stuk gemakkelijker gemaakt. Kunst leek ineens een handzaam plaatjesboek. Een manuaal. Iets met een onderschrift en een rood plakkertje. Terwijl alleen de gedachte alleen al wat het allemaal nog meer zou kunnen zijn mij razend maakte. Ik moest opnieuw kijken. Opnieuw naar Boymans en uren makend achter de Toren van Babel. Een volk, een taal, was dat niet het ideaal? Ooit. Hoe? Waarom? Wanneer?

Handen sloegen mij op de borst. Sterf niet! Of nee, sterf liever toch. Dat was in ieder geval lekker concreet. Goed te vatten in verf of hout. Ja, aan een kruis, maak de verhalen maar. Het liefst lekker vet. Tropisch hardhout is een prachtig decor. Prijzig maar de moeite waard.
Ik had zoveel tweederangs film gezien dat alle kruizen mij per definitie doodsloegen. Haak of niet. Kapitein of niet. Een grafveld met honderden anonieme kruizen van anonieme soldaten. Zelfs een wederopstanding was te veel gesteven blazoen. Het liefst maakte ik de schedels collectible, twinkelend in een ondergaande zon. Duizend bommen en granaten. De banale laatste woorden in diamant uitgemetseld. En opgetekend en opgerold in dode zee. In Heimlich-greep gevangen. Beschermd tegen het sterven. Stenen tabletten op recept. Ook als ze nep zijn zou ik ze innemen. Wat is er mis met schijndood?
Sterven duurt soms eeuwig. Jullie hielden mij tegen. Jullie zeiden: geloof, blijf altijd geloven in de maakbaarheid. In de toekomst van een stad, omwikkeld en opgevangen door de kunst. Ik huiverde. Hoeveel trappen moest ik op ? Om alleen maar weer te vallen in een moment van Eisenstein? Immer doorrollend?

Natuurlijk moest ik de toren beklimmen. Ik had geen keus. Afdalen en opstijgen waren zo met elkaar verbonden. Ik nam de lift met muzak en beklom op die gemakzuchtige wijze een vijftig jaar oude mast. Rotterdam, bedekt in de wasem van velen, gezien vanuit een Jan de Bouvrie interieur.
Ik sprak in tongen, snakte naar eenkennigheid, maar wist dat onbegrepen zijn het beste was voor iedereen. Onbegrepen voelen was de marge naderen, de markering van de veilige zone.
Hoe kon ik de taal terugvorderen die mij was afgenomen door een simpele aanraking? Ik had iets nodig. Meer dan mijn lichaam, dat mij teder was, maar gebrekkig voortschreed en figureerde in wankele performance. Het geslacht bungelde, het hamerde en haperde. Het maakte mij kwetsbaar en kon niets anders dan vrezen. Vrezen dat het voorgeslacht zich opnieuw moest bewijzen. En met welke soundbites zouden zij de harten vervolgens veroveren?

Ik wilde de aanraking herbeleven, maar jullie hielden mij tegen. Ik had geen kaartje, geen reductie, geen recht op gratis taal. Ook niet als het mij paste. Ook niet als het voor mij geschreven was. In welke Houdini-truc wilde ik leven, om mij toegang te verschaffen tot het klip en klare? Tot de taal van Jip en Janneke? Geef mij de kunst, laat mij leven in een herschepping, riep ik hen. Maar het was te laat. De laatste geldgever had zich afgewend en mompelde met verschoten gelaat: “Dit had ik niet kunnen weten, hoe had ik dit kunnen weten?”. Iedereen bloosde. Iedereen. Ook jij, ook ik, mijn vriend, zij, de anderen. Wij allemaal.

De kunst stond mij tegen. Het beschreven blad kon omgeslagen worden. Door op de voorgeslagen weg. Geplaveid met wissewasjes en ongebreideld verlangen. Kunst was het idioom die voortstrompelde naar weer een volgende opleving. In haar as omwentelend en zo langzaam verder marginaliserend. We huppelden vrolijk achter elkaar aan, in polonaise de graftombe in. We liepen op de trappen van Escher en hadden geen benul. Geen enkel benul. En de stad, ons Rotterdam, bouwden verder aan de barricades. Steeds hoger, tot aan de wolken. Eén taal, één ideaal? Wie klom er. Wie daalde er? Tot hoever was men bereid te gaan?

Verlangen naar de aanraking. Goddeloos en puur. Het ging allang niet meer om kunst. Ik wilde alleen nog maar aangeraakt worden. Aangeraakt door hartstochtelijke liefde.
Zij noemden zich mijn vrienden. Zij beschermden mij voor dat wat ze vreesden. Dat het niet meer om kunst zou gaan. Maar om iets echts. Om een stad, om Rotterdam. Zij noemden dat zelfbescherming. Moedeloze honing. Mijn mond snoeren? Mijn lichaam inpakken in iets dat meer was dan pek en veren. Vilten doeken kreeg ik om. De hoofdtooi kreeg ik om. Nachtburgemeester. Koning van het niets. De koning van een wereld die er niet toe deed. We deden het haardvuur aan en verwarmden ons aan het licht. Zij zongen liedjes en streelden de meisjes. Het maakte allemaal niets uit, het zoet was nu, de toekomst was een papieren werkelijkheid, ingebed in onheilsgrafieken en tendentieuze extrapolaties. Who cares?

En alles herhaalde zich. Wij zouden warrig zijn, wij zouden stom en doof zijn, wij zouden opgevoed worden door wolven. Wij zouden een nieuwe taal willen creëren die alleen stond. Die geen vergelijking duldde. Die zich niet liet opwinden, vertalen, verduisteren, roosteren, romige taal van het ongelijk. De taal van de aanraking. De taal van de liefde. Die geen bolhoed toeliet. Die geen vilten haas verschalkte, die geen zelfportret kon ontleden. Geen spiegels, geen tegenstand, geen vijand, geen vriend. Alles bestond uit liefde en de liefde bestond uit niets. In die toestand was de kunst slechts een gebaar, meer niet. Het verleden zou in regende bommen terugkomen, het hart opnieuw willen verbrijzelen. En wij, wat deden wij ondertussen?

wij durfden de liefde niet te erkennen,wij roemden Bosch en Bilderdijk. We beschreven oorlogen in pasteltinten en in vaardig geschilderde verkrachtingen. Opland en Kopland. Het Armandozwart wapperde. Het Opalkawit onthutste. Maar geen enkele pigment bleek kleurvast. Zij waren ziedend en zeiden: “ probeer het roze, probeer het oranje, probeer het magenta”. Het zou ondoenbaar blijken de verliefde blik in kleuren te vangen. De gedichten verbleekten, de tonen vergrauwden, het onzegbare moest het doen met arrenmoede goedkope vertelsels. En dan die jonge sla. Weggevroten. Volledig weggevroten door de hazen. Door de wolven. Nee.
Eendracht maakt macht. Wie fluisterde dat nog? Wie durfde dat nog hardop te zeggen?

De kunst kwam aanzetten in maatpakken en esthetische overalls. De kunstenaar hoereerde en figureerde, de kunst bleef bol hoe uitgehold het ook werd. Rotterdamse kunstenaars wisten dat zij een onbegonnen begin hadden gemaakt met een moedeloos gebaar. Niemand zou over hen twisten, niemand zou naar hen kijken, niemand zou meer verwachten dan wat soundbites. Al heel wat. Al heel wat. En iedereen zou meedoen. Rotterdam kleurde in Hofmans blauw en zocht naarstig naar het toermalijnen kristal. En daar, op dat moment dat de ruimte zich uitbundig liet inpakken door de materie van het gewisse, daar was het ineens. Boven op die toren, waarvan de kroon een bank was. Waar dé bank was ingewisseld door een willekeurige andere bank.
Ineens.

De aanraking. De liefde. Ontstegen van elke vorm of gedachte. Ontdaan van idee of kleur. Ontregelend. Ontvoerd van elke wereldlijke en stoffelijke gedaante. Ik ontdeed mij van mijn kunstmarinierspak, nam jou in mijn armen en zo wandelden wij naakt door het park aan de wortel van de Euromast. Jij en ik en de hele godganse liefde, schreidend door de cascades. Jij leunde tegen de appels van het Heemraadspark, zocht verkoeling in de Hofpleinvijver.
Wij wisten dat wij ons moesten gaan verzamelen, verzamelen in de krochten van het paradijs. Om de stad te redden. De stad te herijken, de stad te herscheppen. Terug de holen in om opnieuw tevoorschijn te komen. En wij zouden opnieuw omhoogkruipen vanuit de modder, langs de oevers, als lijnmannetjes langs olievaten. Jij en ik. De liefde en de kunst. Of hoe we het ook wilden noemen.

de bel en de humor

2010-05-24T10:07:00.003+02:00

Ze noemden het het premiersdebat. Wie zou ons door de roerige jaren tien leiden? Met hartstochtelijke woorden en innemende gedachten? Voor ons stonden vier mannen. Vier mannen met een visie. Handig laverend tussen sociale oplossingen, harde maatregelen en stuurse opvattingen. Het moest met de borst vooruit, anders zou niemand hen horen. Hoe harder hoe beter. Je moest ervoor zorgen dat je genoeg tijd had om je stem te laten horen, ook als een ander dat ook wilde. Maakt niet uit wat je zelf zegt, als je maar niet hoort wat een ander zegt.

Gelukkig waren daar ook de eigenzinnige en originele onderwerpen. Integratie en veiligheid, heel inventief genoemd in 1 zin. Hypotheekrenteaftrek, waar heel Nederland van schrikt als het ter sprake komt. Dus ook een ijzersterk onderwerp. En gelukkig de haperende Economie. Vanzelfsprekend. Daar ontkom je niet aan.
In een laatste erg spannend rondje mochten de vier roergangers nog zeggen waarom wij juist hun moesten kiezen als ons aller leidsman.
Als ze het gevoel hadden dat ze 1 op 1 wilden vechten, moesten ze een bel laten klinkelen. Een lekker ouderwetse bel. "Hee, hee, ik trek nu even aan de bel", zal er waarschijnlijk in de brainstormsessie hebben geklonken. Een briljante vondst.
en dan was er een stoutmoedige moderator. Die even later twitterde: Ik wilde ze vooral met elkaar laten praten...
En het kan niet anders dan gezegd: Hij kwam er alleen even tussen als het echt onverstaanbaar werd. Voor de rest mocht iedereen gewoon met elkaar praten.

Treurig sleepte ik mij naar bed. Het was een treurige bedoening. De politiek is in deze vorm een treurige bedoening. Geen enkele eruditie, geen enkele vorm van humor, geen mildheid, geen spannende en optimistische vergezichten (maar daar werd ook niet om gevraagd). Een klein beetje weerzinwekkend.
Wij kennen in onze debatten alleen maar de vraagstukken, waarbij er gevraagd om maatregelen, aanpak en centen. Als dat de vragen zijn, zijn de antwoorden navenant. Deze vier mannen hadden moeten weigeren om een bel te laten luiden voor een 1 op 1 gevecht. Dat had ze gesierd.
Deze mannen hadden moeten zeggen: Wij gaan niet schreeuwen, niet door elkaar praten. Gewoon normaal doen.

Hoe is het mogelijk dat je je zo gewillig naar een slachtveld laat brengen. Media is de macht, jazeker, maar het format, de vragen, de toon en de stijl zijn dermate armetierig dat je als politicus daar best tijdens het live-debat wat eigenzinniger in mag zijn. Niet in het format gaan zitten van een ander, maar zeggen: Ik doe mee, maar op mijn manier. Met brille, met verstand van zaken, met een eigen geluid. En met humor. Want mijn god, wat misten wij dat allen gisteravond. Humor. Zijn we vergeten hoe belangrijk dat is? Kom op. Laat eens wat zien!

Nu is iedereen een fluitketel...en het fluit...en het fluit...en het fluit...en niemand is thuis...

groenlinks picknick

2010-05-22T09:30:00.003+02:00

GroenLinks-lijsttrekker Femke Halsema komt maandag 24 mei picknicken in het Rotterdamse Vroesenpark. GroenLinks Rotterdam organiseert de grote 'Klaar voor de Toekomstpicknick’ voor iedereen die zin heeft in een gezellige en inspirerende middag in het park.

Op Pinkstermiddag kunnen bezoekers genieten van live muziek en van echt Italiaans ijs. Daarnaast kunnen mensen kennismaken met de drie Rotterdamse kandidaten op de lijst van GroenLinks voor de Tweede Kamerverkiezingen: Rik Grashoff, Nadya van Putten en Ahmed Harika.

Voor de kinderen is er een groot springkussen. De jazzband Fatal Blue zorgt de hele middag voor vrolijke muziek. Mensen kunnen zelf lekkere hapjes en drankjes meenemen. Femke Halsema sluit de picknick aan het einde van de middag in stijl af. De picknick begint om 14.00 en duurt tot ongeveer 17.00 uur. (tekst persbericht: ivo rodermans )

vzod speelt toneelmarathon

2010-05-21T14:53:00.002+02:00

beste mensen, theatergroep vzod speelt vrijdag 21 zaterdag 22 zondag 23 mei nog drie keer de voorstelling die ik heb geregisseerd: en toen ontmoette ik een groot wit konijn. Het zit aan het eind van een toneelmarathon waarin vzod 3 eenakters presenteert. Kom kijken dus. in theater 't Kapelletje

wat te doen 20-26 mei

2010-05-20T12:50:00.008+02:00

mijn persoonlijk agenda wat te doen in rotterdam en een tikkeltje den haag, dordt en delft.
deze week

donderdag 20 mei

14.00 Arminius en hotellobby's RotDocFotoFest (ook vrij, za)
20.00 ADA Cinema Sunset Charles & Ray Eames
20.00 De Unie Offscreen
20.15 Rott. Schouwburg les ballets C de la B/Alain Platel Out of context
20.30 L/V Keren Levi Envelopes
21.00 Watt The Ploctones

vrijdag 21 mei

17.00 ID_11 OP_LOCATIE (delft) mieke maaike_Fokkinga
18.00 Dordrecht Urban Explorers Festival (ook za,zo)
20.00 TENT Enigma film Night Down the Rabbit hole
20.00 Bibliotheektheater Vrije Geluiden
20.30 Bonheur Wolfspeelt Hondsdagen

zaterdag 22 mei

doorlopend op weblog Marcel van Eeden de Cornelia Maersk
16.00 Kunstsuper Marg Reflections on Jane Morris
20.00 WilfriedLentz Gallery Dani Gal Seasonal Unrest

zondag 23 mei

13.00 Dek22 Vintage Design Sale
13.00 SM Schiedam concert Rotterdam Philharmonisch
17.00 Hans Wilschut Still Motion
20.30 Worm presentation sf-radioplay workshop Felix Kubin

maandag 24 mei

dinsdag 25 mei

18.00 Haags Architectuurcafe Pasklaar: F.A.S.T
20.00 Zeebelt (DH) Avondje alles Kapot maken
20.00 de Unie dilemma's van de code Culturele Diversiteit
20.30 Rott.Schouwburg het Syndicaat Zwart Dier

woensdag 26 mei

08.00-10.00 wekelijks werkontbijt sandersgeluk
12.45 De Doelen lunchconcert Artez/HKU Saxofoonorkest
19.30 Nai Air Kiezen voor ons land
19.30 Rott.Schouwburg Joachim Robbrecht Rosto in Turansureishon

wat te doen in Rotterdam 13-19 mei

2010-05-13T12:39:00.008+02:00

Weer een hoop te doen in Rotterdam en Den Haag, en natuurlijk ook de opening van de Kunstvlaai in Amsterdam, waar veel Rotterdamse en Haagse kunstenaars(inititatieven) zullen staan. En ook:

donderdag 13 mei

20.30 de Hooimijt (VL) Elisabeth Bos hhh...niet om te lachen
21.00 Watt Young Sinatras
21.00 Nutshuis (DH) Uitreiking de Komeet

vrijdag 14 mei

14.00 Bonheur Struisvogels op de Coolsingel
14.30 de Balustrade boekpresentatie 10 mei 1940
17.30 de Unie een verre echo
19.00 Rotterdamse Schouwburg ro theater Moeders
21.00 Dek22 Night of the Living Cheese

zaterdag 15 mei

12.00 de Machinist jongRRKC Geld verdienen is een kunst
14.00 van Gennep Nop Maas over Gerard Reve
16.00 Westergasfabriek (A) opening Kunstvlaai
17.00 WestBunker (DH) Berndhaut Smilde
20.00 Wilfried Lentz Gallery Wendelien van Oldenborgh
20.30 De Doelen Crossoverkestet oa. Zapp
21.00 Walhalla Ponies Pink

zondag 16 mei

12.00 o950 Hilgenkamp & Passchier liederen
13.00 ADA Open Office for Words
14.30 Donner Lezen etc Live Annejet van der Zijl
15.00 Stroom (DH) rondleiding Schonfeld door The New Horizon
15.00 Christian Ouwens Gall. presentatie boek/cd Ik heb haar Lief
15.00 Arminius Joke Hermsen Getekende Gezichten
15.30 Bonheur Bonheur Salon
19.30 Kunst & Complex Stop & Go

maandag 17 mei

dinsdag 18 mei

17.00 KABK (DH) Eat Love Louise Schouwenberg
20.00 Bibliotheektheater Rotterdamlezing 2010 Engbersen tussen marinier en marketeer
20.00 Arminius Nano is groot
20.30 Rott. Schouwburg ts.Hofplein de weerstaanbare opkomst van Arturo Ui

woensdag 19 mei

08.00-10.00 PUP68 wekelijks werkontbijt sandersgeluk
13.30 Blaak10 kunstenaarsnetwerken incl. finissage
17.00 NAi Al Manakh The Gulf continued
20.15 Rott. Schouwburg Talent on the Move
20.30 de Unie Jazz Talk & Play Jacobs, Glerum, Beets
21.00 Walhalla Laura van Dolron Laura en Lars

c'est du chinois - edith kaldor

2010-05-11T10:40:00.005+02:00

Een verrassende avond in de krijn boon studio (rotterdamse schouwburg). een spoedcursus Mandarijn door vijf innemende chinezen. Die spoedcursus is nodig om iets te snappen van de onderliggende spanningen tussen deze chinese familie. Zo wordt met behulp van zo'n vijfentwintig woorden een microhabitat gebouwd. Vader, moeder, zoon, dochter, schoonzoon.

Het is nog work in progress, volgende maand gaat de performance ergens anders in premiere. Al eerder in het ontwikkelingsstadium lieten ze testpubliek toe bij de voorbereidingen. En dat is dus nodig, want wat heeft een publiek aan woordenschat nodig om iets te kunnen begrijpen? Zeker als die klanken nergens aan refereren? Ja, tofu, cola, mama, dat is hetzelfde..maar daarna wordt het lastig. Een groot deel van de voorstelling bestaat dus ook aan het leren van woorden.

Gelukkig is dat ongelooflijk geestig gedaan. De 5 chinezen leveren daarin een fijn soort onderkoelde humor af, fijnzinnig gepositioneerd in de regie van Kaldor. Nu was er nog te weinig tijd dat het werkelijk ging schuren in de voorstelling, ik kan mij voorstellen dat dat nog doorontwikkeld worden. Maar het is een interessant concept, en buitengewoon sympathiek ontwikkeld. Wil het graag over een jaar nog eens zien!

sophie calle - de pont 05-05-2010

2010-05-10T08:18:00.005+02:00

Edzard Mik schreef drie jaar geleden al een mooie en interessante recensie over Take care of Yourself van Sophie Calle. Nu is die tentoonstelling net afgelopen in de Pont. Ik ben hem nog net even gaan kijken. Sophie Calle laat in deze tentoonstelling 107 vrouwen reageren op een zogenaamde "break-up email" die ze van een geliefde ontving. De vrouwen reageren vanuit hun professie, dat verschilt van advocaat tot scherpschutter. Calle heeft de vrouwen gefotografeerd terwijl ze de brief lazen. En daarna is elk commentaar een eigen "werk" geworden. Dat geheel aan commentaren vormt de tentoonstelling.

Dit zijn van die tentoonstellingen die mij de adem benemen. Nog niet eens zozeer om dat wat je uiteindelijk te zien krijgt. Want dat balanceert voor mij iets op het overesthetische. Maar wat een concept! Het is simpel, haast banaal. Het is persoonlijk, ongelooflijk intiem, maar het intieme krijgt een uitputtende analyse. En het is bedreigend. De 107 vrouwen vormen samen een koor. Een schrijfster die reageert noemt het een koor van de dood. Zij heeft daarin gelijk. Het is een verscheurend koor. Elk woord, elke zin wordt onder de loep genomen. Sophie Calle laat niets heel van de achteloosheid, de zelfkwelling, de mooipraterij etc. van de brief. Een ijzersterk koor. Een machtig koor, een vernietigend koor. De brief is niet meer zomaar een brief, het wordt groter, wordt een metafoor voor het onvermogen van de man. Niet zomaar de geliefde X. Maar voor iedere man.
Ik voelde mij als man bekeken in de Pont. Ik herkende de brief. Ik had zo'n emailbrief kunnen schrijven. Lekker laf. Met mooie woorden, tegen het fiolosofische aan. Om de lafheid te verbloemen.
Calle creeert hier een vrouwenleger, en dat doet ze ongelooflijk goed. Voor het eerst kon ik mij voorstellen hoe het is om vrouw te zijn in een mannenwereld. Hier in de Pont was ik man in een vrouwenwereld. Dat was heftig en onaangenaam. Als een kunstwerk dat met je doet, als dat zo onder je huid gaat zitten, dan is dat dus een goed werk. Een verbijsterend goed werk. (foto internet)

wat te doen in Rotterdam 7-12 mei

2010-05-07T10:05:00.010+02:00

het wekelijks overzicht van het schone en onverwachte in Rotterdam. Deze week een dag later, volgende week weer op donderdag..maar nu:

vrijdag 7 mei

17.00 SingerSweatShop Stella Verdult Indispensable colour
19.30 Donner Ursul de Geer Sandor Marai
20.00 Rotterdamse Schouwburg C'est du Chinois Edit Kaldor
20.00 Watt 5jaar 3v12 rotterdam
20.30 WMDC A Revolution in B-minor
20.30 Worm Foo_Bar

zaterdag 8 mei

16.00 Haagse KunstKring It's a bit Hairy
16.00 CBK On the Road
20.00 Nutshuis DH Test Extra
20.00 WilfriedLentz Gallery Ghost Transmissions
20.00 O950 LF Rabello pianorecital
20.30 de Player Com.Post #13 Ergo Phizmiz the mourning show
20.30 L/V Nur Literatur 25

zondag 9 mei

13.00 Centr. Bibliotheek Dag van Europa Filmprogramma
15.00 o950 Snarenfestival
15.00 Korzo DH Dancing by Daylight
16.00 Anna DH Buurtsuper Europa platform Spartak
14.00 Buro Dijkstra extra openstelling Relics of a Bygone Era

maandag 10 mei

17.30 Arminius Korsten geloof, politiek, literatuur
19.30 Piet Zwart Inst. Pasi Lost in the Cloud of Unknowing
20.30 Worm Little Womans & Codart Showcase

dinsdag 11 mei

20.00 de Unie een Kwestie van Vertrouwen 1

woensdag 12 mei

08.00 PUP68 wekelijks werkontbijt van sandersgeluk
16.00 Kosmopolis opening nieuw pand Putselaan
18.00 Witte de With Act v1 Remember Humanity Act v11 of Facts & Fables
19.30 L/V Avond van de ZuidAfrikaanse Cinema
20.00 Nutshuis DH Gesprekshof
20.30 Worm Cartune Xprez

wat te doen

2010-05-06T09:50:00.002+02:00

wegens omstandigheden zal de agenda een dagje later zijn deze week. Oftewel morgen dus vrijdag 7-5

Enigma -TENT

2010-05-02T08:11:00.008+02:00

Goed, zes Rotterdamse kunstenaars dus in TENT die werk laten zien onder de noemer Enigma. Een tentoonstelling 'die vragen oproept', en die kunstenaars laat zien die het onverklaarbare en ondoorgrondelijke niet schuwen. aldus de curator. Valt er wat te beleven? Natuurlijk! Maar het is ook een moeizame tentoonstelling. Het werk verhoudt zich maar lastig tot elkaar. Het is te verschillend. De gearriveerde kunst van Juul Kraijer hoort wat mij betreft niet meer in het talentenpaleis TENT, of het moet de nieuwe fascinerende film zijn die ze laat zien en die weleens een nieuwe stap in haar carriere kan zijn.

Het werk van Lieke Snellen snap ik niet zo goed. Wat wil ze met deze ietwat onbeholpen sculpturen. Als zij wil reflecteren op onze benadering van de werkelijkheid, hoe wij kijken en wat wij zien, dan slaat zij wat mij betreft de plank mis met dit werk. Ik heb er een tijdje omheen gedraald, op zoek naar een insteek, maar toen maar besloten dat ik het lelijk en oninteressant vond. Gelukkig is daar Marcha van der Hurk, die vuilniszakken oppompt tot ballonnnenpracht en die zwervers laat meanderen op levensgrote foto's door de ruimte. Het is sterk, maar wat is het raadselachtige eraan? Dat gevoel bekruipt me sowieso. Waarom heet deze tentoonstelling Enigma? Maar goed, raadselachtig is wel de installatie van Martina Florians. Een tribune met ingezaagde letters die op hun beurt weer gevuld zijn met een sterk geurend kruid. Kaneel? De geur was voor mij wel reden om er niet te lang naar te kijken, niet te proberen de letters aan elkaar te verbinden. Maar hier gebeurde in ieder geval iets dat mij op scherp zette. Een fascinerend bouwsel dat zich niet direct laat ontrafelen. Spannend.

Als laatste het papieren woekeringen van Joris Kuipers en de filmbeelden van Lorenzo Casali, Schaduwen en lichtval in een pand dat afgebroken wordt. De woekeringen gaan mij niet ver genoeg, maakt niet genoeg onderdeel uit van de ruimte om echt te verontrusten. De films van Casali zijn zachtaardig en vallen een beetje weg bij het harde werk dat eromheen getoond wordt.

Nee, warm kan ik er niet voor lopen, voor deze tentoonstelling. Ik vond de tentoonstelling "The people united will never be defeated" echt redelijk briljant. Maar inderdaad blijf ik na Enigma met een hoop vragen zitten. Niet de goede vragen ben ik bang. Als ik naar een tentoonstelling ga die Enigma heet, dan hoop ik in een wondere wereld te stappen. Kennelijk heeft de curator dat anders geinterpreteerd. Dat is niet zo erg, maar ik mis samenhang. Dan blijft over: het nieuwe filmpje van Juul Kraijer, de juichende zwerversinstallatie van Marcha van der Hurk, en de vreemde sensatie van Martina Florians. Prima, maar niet genoeg. Of ben ik te veeleisend?

Yessay

2010-05-01T07:25:00.003+02:00

Ik ben genomineerd voor de hans baaij essayprijs 2010 voor het essay met de afzichtelijke titel "de aanraking". Hans Baaij essayprijs is een tweejaarlijkse essayprijs waarbij het essay moet gaan over beeldende kunst en Rotterdam.

zondag 2 mei is de prijsuitreiking. Kom dus kijken hoe ik reageer op winst of verlies. Waarschijnlijk fascinerend. Aansluitend een veiling van werken uit de collectie van Hans Baaij. In het CBK Rotterdam

plastic reef

2010-05-01T06:57:00.005+02:00

kunstenaar maarten vanden eynde voer mee met de Sea Dragon, een boot die het plastic in de oceaan documenteert. Resultaat is te zien op deze site. Tja.

wat te doen in Rotterdam 29 april - 5 mei

2010-04-29T12:40:00.006+02:00

Het wekelijkse persoonlijk overzicht "wat te doen in Rotterdam en een vleugje 070". Deze week op veel plekken International Dance Day en het Circusstad Festival, maar ook koninginnedag en bevrijdingsdag. Een rommelig weekje eigenlijk. En dus:

donderdag 29 april

hele dag CBK/LV etc. International Dance Day
13.30 Codarts koorpresentatie Docent Muziek
16.00 Donner tentoonstelling Manuel Kneepkens
18.00 Dek22 in the Flesh
20.00 Stroom DH Gamboni/Gottke Asymmetrische conflicten en symmetrisch iconoclasme
20.00 TENT Enigma
20.30 Rott. Schouwburg Bos tp Marilyn Monroe

vrijdag 30 april

10.30 Hommes Samuli Schielke
12.00 Roodkapje Rot(t)terdam Krisismarkt
14.00 Walhalla Deliplein Royal Rollerdisco

zaterdag 1 mei

14.00 Schouwburgplein opening Circusstad Festival
14.00 Cucosa Haagste Tak
16.00 Nest (DH) Appetite for Destruction
20.15 Wereldmuseum Etnosaraj Karavan

zondag 2 mei

14.00 CBK prijsuitreiking Hans Baaij essayprijs & Kunstveiling
14.00 LCC Castagnet Ro theater het begint vandaag
20.00 de PLAYER Irregularia #1864: Tscherwonez
21.00 Watt Otto von Schirach

maandag 3 mei

19.30 Zaal 5 (DH) Upload Cinema
21.30 Cinerama Upload Cinema

dinsdag 4 mei

19.00 O950 Oorlog, bezetting, Bevrijding
20.15 Zeebelt Avondje Alles (ook 5 mei)
21.00 L/V Carla Bley The lost chords find Paolo Fresu

woensdag 5 mei

08-10 het wekelijks werkontbijt van sandersgeluk
12.45 de Doelen lunchconcert
18.00 Wolfart Projectspaces TostiTreffer
20.30 Rott.Schouwburg Court-Miracles Le Boustrophedon
20.30 Worm Short Films Unchartered Serbia

wat te doen in Rotterdam 22-28 april

2010-04-22T09:43:00.007+02:00

Elke week mijn eigen onvolledige agenda wat te doen in 010 en een beetje in 070. Deze week:

donderdag 22 april

17.00 Nwe Binnenweg 236a Erfgoed (drie dagen)
17.00 Stroom DH boekpresentatie Posities
19.00 Erasmus Universiteit Earth Day 2010
21.00 Walhalla Kate Romijn/Robaard/Hitzer
21.00 Watt Electric Barbarian the ghost of Langston Hughes

vrijdag 23 april

12.00 Kosmopolis Rdam Riftour wijkpark oude westen
17.00 ID11 op_LOCATIE (delft) Mathijs Lieshout
19.00 Liefhertje & de Grote Witte Reus (DH) gluejeans Juxtapose
19.30 Korzo (DH) Voorjaarsontwaken
19.30 de Zwarte Ruyter City Lights Chaplin met Arnon Grunberg

zaterdag 24 april

11.30 Piet Zwart Institute Open House & Symposium
14.00 Donner boekpresentatie de buren van Obama's oma Mary-Ann Sandifort
16.00 Balustrade boekpresentatie moderne turkse poezie
17.00 BH139 MARK01 vernissage
20.00 Roodkapje Rot(t)terdam flim/lezing/opening
20.30 Rotterdamse Schouwburg de Veenfabriek de City

zondag 25 april

12.00 Beatburger Brakkebreakfastclub
13.30 Zaal5 (DH) prijsuitreiking BNG Workspace Projectprijs
14.00 Boijmans lezing bevroren tuin/vruchten van vuur
14.45 Arminius Vreemdelink Dina Medina
14.30 Donner Lezen etcetera Live talkshow
15.00 Nutshuis (DH) Kamera Kultura
15.30 L/V Bik Brent Braam Serendipities
17.00 Hommes finissage Desert of the Real w. Fufu
20.30 Doelen Doelenkwartet van citaat tot horror

maandag 26 april

19.30 Piet Zwart Institute Harbison Model and Ruin as Radical forms

dinsdag 27 april

19.30 ADA Cinema Sunset Kenjac Antonio Nuic

woensdag 28 april

08.00-10.00 PUP68 sandersgeluk wekelijks werkontbijt
20.00 de Unie Architectuurcases AIR Gefabriceerde Ornamentiek
20.30 Worm Jason Kahn Sato Endo Teatro Amazonas
20.30 WMDC Full Moon Concert

wat te doen in Rotterdam 15-21 april

2010-04-15T08:39:00.006+02:00

Elke week mijn onvolledige agenda voor 010 en een beetje 070. Met deze week:

donderdag 15 april

11.00 Witte de With Clemens & August spring/summer collection
11.30 Codarts lezing van Schanz tot Heitzmann
18.30 Codarts Schumann-Chopin marathon
20.00 TENT Macht? Aan welk volk?! Jonas Staal
20.00 Nai de traditie herzien deel 2 Wolfgang Voigt
20.00 de Unie Offscreen
22.00 Watt Michael Simon meets Samuel Torres

vrijdag 16 april

16.00 Donner boekpresentatie debat Moralicide
17.00 Fotomuseum Club Donny presenteert
20.30 WMDC Numoon weekender
21.00 Noorderbioscoop Episode 1.0 ook za/zo
21.00 Walhalla tg Wnterberg Hysteria

zaterdag 17 april

16.00 Stroom DH Emre Huner The new Horizon
16.00 Floor Floorshow
20.00 Rott. Schouwburg Neill Wallace Kafka-Fragmente
20.30 Lantaren Venster Union Suspecte 25 minutes to go
20.30 Zeebelt DH Pow Ensemble Context
20.30 Korzo DH Gabriella Maiorino Ioviodio

zondag 18 april

11.00 Het Schielandshuis heropening Stad van Rotterdammers
15.00 L/V Amina Figarova Sextet Sketches
15.30 Bonheur Hotel Bonheur Salon
21.00 Worm FOO_[DANS]_BA[A]R

maandag 19 april

dinsdag 20 april

20.00 Rott. Schouwburg start Ro Theaterweek
20.00 UEB Artist Talk Karel Doing

woensdag 21 april

08.00-10.00 wekelijks werkontbijt sandersgeluk
16.00 IJskelderterrein Uiverbeen AnneMieke Backer
20.00 Arminius denkcafe de Utopie van de vrije wil
20.30 Worm Sweet Grass Barbash/Castaing-Taylor
20.30 Lantaren Venster L/V Special
20.30 Zeebelt DH Cinetoko #11

-------------------------------------

wat te doen in Rotterdam 8-14 april

2010-04-08T10:13:00.014+02:00

Het is het grote M-weekend in Rotterdam, met Motel Mozaique, de Marathon en Museumweekend. En daarnaast ook nog een ander druk programma. De krenten, wat openingen, wat nieuws en onverwachts. In Rotterdam en een beetje Den Haag. Dus:

donderdag 8 april

17.00 Stroom DH presentatie publicaties Mobiel Projectbureau Optrek
18.30 Codarts Schumann-Chopin pianomarathon
19.00 Rotterdamse Schouwburg Nov.27,1924 Bruno Listopad
19.30 Piet Zwart Institute Verwoert Keeping and Sharing secrets
20.00 Schouwburgplein opening Motel Mozaique
20.00 Zeebelt DH Zefir7 ontwerperscafe
20.30 WMDC Celano Baggiani Group
20.30 Lantaren Venster Ernest vd Kwast Mama Tandoori

vrijdag 9 april

16.00 Donner opening maand van de filosofie
20.30 De Doelen Jeroen van Vliets Sikeda
20.30 Dansateliers Keren Levi Envelopes111 Tabea Martin Rage
20.30 de PLAYER 8-inch #8 AA records

zaterdag 10 april

17.00 gallery Emmy Miltenburg SCH Grondstof
17.00 MK gallery Rosali Monod de Froideville Hide Away & Herdefinities
18.00 Gallery 182a Hester Scheurwater
20.00 o950 Stephanie Elbaz Chopin-Bach
20.00 de Zwarte Ruyter Human Billboards Jacco Kranenburg
21.00 Walhalla tg Monk Poskantoor

zondag 11 april

15.00 Historisch Museum Wim Gijzen over Schouwburgplein
15.00 Korzo Dancing by Daylight
15.00 BuroDijkstra relics of a bygone era Olaf Mooij

16.00 van Kranendonk Particolare 3

maandag 12 april

11.00 Nutshuis DH Interventieworkshop de Nieuwe Activist
20.30 Korzo DH KC studenten Bang on a Can Allstars

dinsdag 13 april

11.30 Erasmus MC Maarten Frens de vrije wil
15.30 Erasmus Universiteit Wat is hoop?
15.30 o950 lezing over Taylor Secularism and its critics
19.00 Arminius filmcafe in de lente Va, Vis et deviens
20.00 Rotterdams Leeskabinet Paul Hellman

woensdag 14 april

08-10.00 het werkontbijt van sandersgeluk
10-17.00 Codarts masterclass viool Manuel Guillen
20.30 Worm Zum Vergleich Harun Farocki
20.30 Lantaren Venster Klaus Jurgens Asa Nisi Masa

------

wat te doen in Rotterdam 1-7 april

2010-04-01T09:33:00.012+02:00

Mijn wekelijkse persoonlijke agenda, met een overvolle donderdag en een volstrekt leeg paasweekeinde. En enigszins in afwachting van Motel Mozaique natuurlijk. Maar tot die tijd...

donderdag 1 april

17.00 CBK deadline Hans Baaij essayprijs
19.00 Roodkapje lezing Rebolledo & opening My Space, our Space
19.30 V2_ Collaboration in sustainability seminar
19.30 BAD Aether: Tones & Talks
20.00 Nest DH One Nest Stand Down to Earth
20.30 Ro theater Magazijn van het Geluk #26
21.00 Lantaren Venster Heldenavond Alex van Warmerdam
22.00 de Unie Late Night

vrijdag 2 april

16.00 Dek22 Fine Lines
20.30 Korzo DH Ensemble Insomnio Ear Massage
21.00 Worm Taku Unami Annette Krebs Manon de Boer
21.00 Watt Mings Pretty Heroes & Norman Kapoyos
21.00 stichting centrum DH Epicentrum NOA
23.00 SingerSweatShop deadline Art By Change ultra short filmfestival

zaterdag 3 april

15.00 Phoebus Dirkx, van Kreij, Nagtzaam
15.00 't Gemaal Modeshow Rotterdam-Istanbul
18.45 Rotterdamse Schouwburg Emio Greco 2 Purgatorio solo's
21.00 L/V The Jacob TV Band cities change the songs of birds
21.30 de Schouw Battle of the Indj's

zondag 4 april

maandag 5 april

21.30 Cinerama Upload Cinema Hester Scheurwater

dinsdag 6 april

20.00 UEB Artist Talk Mirjam Somers
20.30 Rotterdamse Schouwburg Aars! Olivier Provily
20.30 SingerSweatShop Wat loop je nou te kijken #4

woensdag 7 april

08.00-10.00 wekelijks werkontbijt van sandersgeluk
12.45 de Doelen Lunchconcert
18.00 Beatburger TostiTreffer
20.30 Lantaren Venster Vaclac Kunes Small Hour
20.30 Worm A kis Valentino Andras Jeles

BAVO en het bureau kunstenaarsparticipatie

2010-03-28T23:09:00.008+02:00

Enigszins verbouwereerd bleef ik afgelopen week achter na het debat Protest! activisme in de kunst. Eindelijk zou ik te horen krijgen dat het kunstwerk bureau kunstenaarsparticipatie van BAVO gestoeld zou zijn op een of meerdere fronten van metacommunicatie. Het bureau kunstenaarsparticipatie staat in de bijzonder geslaagde TENT tentoonstelling: The people united will never be defeated. Het is een stedelijk protocol met voorstel voor een kunstmarinier, een uitzendbureau voor kunstenaars en nog wat vrij vergaande voorstellen waarbij de kunstenaar als maatschappelijk entiteit wordt ingezet..
Maar Gideon Boie van BAVO bleef onbewogen. Het kunstwerk was bloedserieus en diende ook als zodanig te worden opgevat. Geen dubbele laag, geen metafoor voor het veranderende kunstenaarsveld, geen goed geslaagde grap. Ook mededebatgast Jonas Staal en Mariette Dolle (vanuit de zaal) completeerden mijn verwarring. Zit iedereen in het complot? Hier wordt een spel gespeeld..maar door iedereen? En hoe bozer en verwarder iedereen wordt, hoe beter en interessanter het kunstwerk wordt. Want het appeleert direct aan een achilleshiel van de hedendaagse kunstenaarspraktijk en de veranderende manier hoe kunstenaars en samenleving zich verhouden ten opzichte van elkaar. Graag wil ik het daar een andere keer overhebben. Nu verbaas ik mij vooral over de stoicijnse performance van Gideon Boie van BAVO. Kan hij dat alleen volhouden omdat hij gelooft in het kunstwerk, omdat hij gelooft in de dubbele werking van het kunstwerk. Hij zei in volle overtuiging dat hij het pas geslaagd vindt als het bureau kunstenaarsparticipatie er werkelijk komt. Welk ingenieus spel wordt hier gespeeld?

innenschau jakop ahlbom

2010-03-28T22:31:00.006+02:00

jakop ahlbom geeft ons met Innenschau een magische wereld. En dat hebben we hard nodig. Want ons geloof in de harde werkelijkheid is wel aan een herijking toe. Gelukkig zijn er mensen als ahlbom die met de beperkte middelen van het theater ons doen geloven dat al het andere ook mogelijk is.

Hij is een beeldenmaker, die in de voorstelling Innenschau ons laat wankelen. wie is wie, waar is waar? In een langzaam uitgesponnen detective doet het er allang niet meer toe wie de dader is, omdat de dader en slachtoffer zo nu en dan samenvallen. Lichamen verenigen, blazen zich op tot megalomane torso's, vermenigvuldigen zich oneindig, knakken om tot onmogelijke poses.

Het theater van vandaag wordt bevolkt met steeds meer veelzijdige performers. Dansers gaan steeds beter acteren, Acteurs gaan steeds beter dansen. Perfectie is niet de bedoeling, als het maar werkt voor de beelden die gemaakt worden. Zeker in deze theatervoorstelling werkt dat bijzonder goed..

Negen performers en ook nog eens vier muzikanten van Alamo Race Track, de kleine zaal raakt overbevolkt bij jacop ahlbom. Ik denk dat de muziek van Alamo Race Track wel iets te bepalen was...alles kreeg een beetje dezelfde snelheid, energie en lading. Maar het is ook toffe muziek, dus wat loop ik nou te zeuren. Ik vond Innenschau een erg fantasierijke voorstelling. Tussen droom en werkelijkheid balanceert de wereld van ahlbom, en dat is een erg attractieve wereld. Een wereld waarin ik wel vaker zou willen vertoeven.

wat te doen in rotterdam 25 tm 31 maart

2010-03-25T09:03:00.009+01:00

Mijn persoonlijke agenda voor deze week. Pfoe. Hoop te doen. Dus. Rotterdam en een beetje Den Haag....niet volledig en volledig subjectief...

donderdag 25 maart

20.00 Arminius Protest! Activisme in de kunst
20.00 de Unie de Kwestie live: Politie
21.00 Lantaren Venster Franz von Chossy Trio Pendulum

vrijdag 26 maart

17.00 vh van Gennip A whole lotta Nothing Laupman-Daniels
18.00 Beatburger 8UO Nieuwe Garde
18.30 de Zwarte Ruyter James Jankowiak
19.00 Hommes The Desert of the Real Fernandez-Bianchini
19.00 MAMA Muddguts Meets Homebase
20.00 Nutshuis DH Spaced

zaterdag 27 maart

17.00 NAi The World in a Shell
19.30 O.T theater Huis vd Stilte & Turku Bar
20.30 Rotterdamse Schouwburg Jacop Ahlblom Innenschau
20.30 Dansateliers Annika Pannitto studie NORD

zondag 28 maart

10.30 Dansateliers workshop Ik monteer, dus ik leer
11.00 deMachinist Ontbijttalkshow
14.00 Tegendraads minishop Bier&Brood expo
14.30 Donner Lezen etc Live
14.30 De Doelen Jonge Honden Rott. Jazz. Academy
15.00 Nutshuis Kamera Kultura
15.00 ADA P for Performance Balkony Ceremony Okrasko

maandag 29 maart

11.00 Nutshuis DH Interventie workshop de nieuwe activist
15.30 Fotomuseum Callie Shell Obama fotografe
19.30 DikT Wetenschapscafe Liesbeth Noordegraaf
19.30 Korzo DH KC Lab

dinsdag 30 maart

19.00 Goethe instituut Stefan Weinert Gesicht zur Wand
19.30 ADA Cinema sunset Andy Warhol Shorts
20.00 de Unie De diversiteitscode: Update Diversiteit
20.15 Rott. Schouwburg La Grande Bouffe NTGent/TGA

woensdag 31 maart

08.00-10.00 PUP68 het wekelijks werkontbijt sandersgeluk
20.30 Bonheur Onder Melkwoud
20.30 WMDC Nueva Manteca Requiem para el Mundo
20.30 L/V Laura van Dolron iemand moet het doen
20.30 Worm Vera Chytilova Panelstory

---

wat te doen in Rotterdam 18 tm 24 maart

2010-03-18T08:08:00.009+01:00

Ook deze week een persoonlijke keuze in openingen, kunstenaarsinitiatieven en expositieruimtes, voorstellingen, lezingen en debatten in Rotterdam en een beetje Den Haag (delft, dordrecht)
Niet volledig, volledig subjectief. Vooral gericht op het kleine, het schone en het onverwachte. Met deze week.

donderdag 18 maart

17.00 Intermezzo Draad zoekt Naald WdKA-studenten
20.00 de PLAYER Raoul Teulings de tijd van het tussen
20.00 Watt Mintzkov
20.30 Lantaren Venster Noord Nederlandse Dans Mouth Music
21.00 Walhalla geen daden maar woorden cafe

vrijdag 19 maart

19.00 Duende Rair -Duende Presents
20.00 Filmhuis DH Zaal 5 Cinedans Erik Kaiel
20.00 Dek22 Kort Rotterdams

zaterdag 20 maart

14.00 SingerSweatShop Get Wild & Restyled
16.00 id11 Delft Boekpresentatie FLAT_land
16.00 Kunstsuper Anne van Eck MIRJAM
16.30 boekhandel vh van Gennip Tom Lanoye
17.00 AAA gallery Rosh Abdelfatah/Monique Nooteboom
15.00 Rott Schouwburg testpubliek C'est du Chinois

zondag 21 maart

14.30 de Doelen finale Erasmus Jazz Prijs
15.00 o950 Blinibioscoop Dromen in Oktober
16.00 Donner interview Joost Zwagerman
17.00 Museum Le Secet opening TOP SECRET

maandag 22 maart

11.00 Nutshuis DH De Nieuwe Activist (lezing 19.30)

dinsdag 23 maart

16.00 Erasmus Universiteit Symboliek in de Matthaus Passion
17.30 HaAc lezing Herman Hertzberger Ministerie van SoZaWe
20.00 de Unie Confettidebat Populair Populisme

woensdag 24 maart

08.00 PUP68 het wekelijks woensdag werkontbijt sandersgeluk
12.45 de Doelen Lunchconcert
19.30 Worm An Evening with Morgan Fisher
20.00 de Unie AIRdebat Europa aan de Maas
20.30 WMDC Rotterdam Ensemble Video Music 2
20.30 Rotterdamse Schouwburg mightysociety#7 Eric de Vroedt

wat te doen in Rotterdam 11 tm 17 maart

2010-03-11T10:36:00.010+01:00

De Agenda puilt deze week uit. Snel beginnen dus maar. Wat te doen in Rotterdam (en een scherfje Den Haag) is mijn wekelijkse persoonlijke agenda met een voorkeur voor het kleine, schone en onverwachte. Met openingen van kunstenaarsinitiatieven, experimentele projecten, uitdagende lezingen etc.
Absoluut niet volledig. Dus:

donderdag 11 maart

17.00 Het Wilde Weten Master fine art exhibition AKV St. Joost
20.00 NESTruimte DH Nieborg lezing de visuele taal van virtuele oorlogsvoering
20.00 't Gemaal op Zuid de Verbeelding van de Stad rondetafelgesprek
20.30 Bibliotheektheater Beste Rotterdamse Boekverkiezing

vrijdag 12 maart

17.00 SingerSweatShop Trendbeheer meets Proximity #5
20.15 KS/Paradijs DH Annemarie de Bruijn Lady M
20.30 Dansateliers Johnny Schoofs Michael Jahoda (ook za/zo)
20.30 Rotterdamse Schouwburg Anouk van Dijk dc Wowwowwonders in me

zaterdag 13 maart

13.00 38cc Bacinol Delft De reis van dr Davis Quinten Smith
14.30 Donner Peter Goedhart zingt Pessoa
15.00 Korzo DH Ensemble Modelo62 Parabolic Perspectives
16.00 de Balustrade Menno Wigman
17.00 Wilfried Lentz gallery Zaklady na Zycie

zondag 14 maart

13.00 Centrale Bibliotheek Pi-dag
15.00 CBK de Houtwerken Maurice Meewisse Casper Rila
15.00 Stroom DH rondleiding architect Vreedenburg "Up to You"
15.00 Lantaren Venster South Frank Hurley Compost filmconcert
15.30 Bonheur Hotel Bonheur Salon
16.00 ADA P for Performance Roxane Borujerdi

maandag 15 maart

20.15 De Doelen ICK Amsterdam Emio Greco PC & Nw Ensemble

dinsdag 16 maart

15.30 Erasmus Universiteit Wat is Geluk?
18.00 de Zwarte Ruyter Salon Feijenoord
20.00 SubUrban Video Lounge UEB artist talk Ine Lamers

woensdag 17 maart

08.00-10.00 PUP68 wekelijks werkontbijt sandersgeluk
12.45 De Doelen Lunchconcert Celloconcert Elgar
20.00 Arminius Denkcafe Goochelen met getallen
20.30 Korzo DH DASH! Brilliant Limbs
20.30 Lantaren Venster Boukje Schweigmann Tussen
20.30 Worm Animator Bruce Brickford & Ningengoukaku

rolf engelen in RAM

2010-03-07T12:17:00.004+01:00

vorig jaar liet rolf engelen mooi werk zien op de Art Rotterdam, vandaag opent in RAM gallery een tentoonstelling van zijn werk. 16.00 uur

cascade van atelier van lieshout

2010-03-05T23:13:00.005+01:00

Daar staat hij dan Cascade van Atelier van Lieshout. Klaar om morgen onthuld te worden.(20.30) Hier nog niet zo goed te zien, maar ik fietste er snel langs.
Helemaal zwart. Olievaten en klimmende figuurtjes. Een onheilspellend en imponerend werk. Het is goed dat we in Rotterdam nu een groot werk van Atelier van Lieshout hebben staan in de openbare ruimte. Dat is geen overbodige luxe.
En hij staat niet ver van Zadkine's werk De Verwoeste stad.
Is Zadkines werk een droevig monument van de twintigste eeuw, Cascade kan heel goed het Rotterdamse werk van de 21ste eeuw worden. Maar ja, die eeuw is nog jong.

vanessa beecroft vb65 en vb66

2010-03-05T22:47:00.004+01:00

Van Vanessa Beecroft heb ik nog nooit iets in het "echt" gezien, maar wel veel op het internet. Performances vooral. De performances hebben een morele esthetiek, wat ik superinteressant vind. Wil het graag echt een keer zien, om te zien of het ook echt werkt.

Why do it - lily vd stokker

2010-03-05T10:06:00.003+01:00

Vanaf morgen te zien in Boijmans van Beuningen, dit werk van Lily van der Stokker, 1 van mijn favoriete kunstenaars. Vooral omdat ze zo onderscheidend werk maakt. Het maakt je aan het twijfelen, het maakt je aan het lachen. Dit heet Why do it. (foto Hans Wilschut)

markus rummens counting

2010-03-04T19:35:00.007+01:00

in de hilarische "artist talk" van het Wilde Weten liet Markus Rummens een mooi werk zien. Een tatoeage op zijn arm van ieder jaar dat hij met zijn geliefde was. Nu nog 1 jaar, maar ieder jaar komt er een nieuw streepje. Mooi zachtaardig en toch radicaal werk. Doet denken aan de groeistreepjes op de muur van het ouderlijk huis. Ook radicaal want wanneer mag je nu op de muur aantekeningen maken?

wat te doen in Rotterdam 4 tot 10 maart

2010-03-04T10:19:00.007+01:00

Hier weer het wekelijkse persoonlijke overzicht met wat te doen in Rotterdam en een beetje Den Haag. Met een overvolle donderdag en vrijdag en een vrijwel lege maandag en dinsdag. Daar valt nog wel wat te spreiden ! Met de Museumnacht, de premiere van Poeskafee bij het Ro theater en het begin van de boekenweek. Met de Museumnacht doet bijna iedere instelling wel iets, dus dat mag u zelf uitzoeken. Roodkapje op de Meent opent dan ook voor een jaar haar deuren. En verder:

donderdag 4 maart

14.00 Creative Factory AIR Jongerenbiennale YourCity
20.00 O950 Mozart aan de Maas
20.30 Ro theater Magazijn van het Geluk
20.30 Lantaren-Venster In2Worlds Don't hit Mama
21.00 Walhalla de Staat van Verwarring
22.00 de Unie Late Night

vrijdag 5 maart
13.30 Goethe Instituut Paul Celan en de kunst
17.00 Balustrade presentatie bundel Daniel Dee
17.00 ShipofFools Gallery DH Absurdism is our Religion
17.30 boekhandel vh Gennip boekpresentatie Anna Visser
18.00 Kaap Belvedere Volkskeuken
20.30 Worm Rosa Sub Rosa 7
20.30 Lantaren Venster sometimes it's there de Preter&Svensson

zaterdag 6 maart

16.00 de Machinist opening
20.00 Rotterdamse Museumnacht
20.30 SIR Coolsingel onthulling Cascade Joep v. Lieshout

zondag 7 maart

11.00 Dansateliers workshop Viewpoints Opstal/Draaijer
14.00 Donner lezing de Goddelijke Komedie door Teunissen
14.30 De Doelen Maria Fernandez Alvarez & Peplow

maandag 8 maart

20.00 Watt Katzenjammer

dinsdag 9 maart

woensdag 10 maart

08.00-9.30 het wekelijks werkontbijt van sandersgeluk
19.00 Donner Kleine jongens worden groot Faber &de Jong
20.30 Korzo DH Baukje Schweigmann Tussen
20.30 Rotterdamse Schouwburg Kassys Horizon
20.30 Worm The Sounds of insects Peter Liechti

wat te doen in Rotterdam 25feb tm 3 mrt

2010-02-25T07:48:00.006+01:00

beste mensen, ook deze week weer het persoonlijk overzicht van wat er te doen is in Rotterdam (en Den Haag). Een week waarin veel kunstinitiatieven een beetje in afwachting zijn van de museumnacht en een week waarin nog druk campagne gevoerd wordt. Qua politiek twee dingetjes opgenomen, 1 omdat het in eigen huis PUP68 plaatsvindt en de ander omdat het over kunst en cultuur gaat. En verder:

donderdag 25 februari

18.00 Humanistisch Cafe Soheila Najland Nieuw Cultureel Burgerschap
20.00 Nutshuys DH VillaNuts
20.30 PUP68 pre-verkiezingsfeestje Chris vd Meulen PvdA
21.00-22.30 Walhalla de Muur on Tour
21.30 Lantaren-Venster 010-foto Rotterdam

vrijdag 26 februari

15.45 Roodkapje (Meent 119-133) Groenlinks over kunst en cultuur met Mariko Peters
19.00 het Wilde Weten For the Time Being 1 Daan den Houter
20.30 Korzo DH Klaus Jurgens Asa Nisi Masa
21.00 Walhalla Michiel de Regt Mac

zaterdag 27 februari

19.30 O.T. Huis van de Stilte
20.00 Weena 723 Baila Louca
21.00 Watt Rockinfuus Bandestafette

zondag 28 februari

14.00 Wereldmuseum Framer Framed
14.30 selexyz Donner Lezen Etcetera Live
14.30 de Doelen Quintessenz & Croissance
15.00 Historisch Museum AIR Vader over het Weena
15.00 Nutshuys DH Kamera Kultura

maandag 1 maart

19.30 Witte Aap Revolutie tv vernissage/pas dommage
19.30 Arminius beste verkiezingscampagne van Rotterdam

dinsdag 2 maart

woensdag 3 maart

08.00-10.00 PUP68 sandersgeluk het wekelijks werkontbijt
16.00-23.00 Hommes Arts meet Politics
16.30 TENT Klachtenkoor
19.30 Watt Fanatics
20.30 WMDC Full Moon Concert
20.30 Lantaren Venster Amok De Koenderstalenten
20.30 Worm Kino Illegal

A Single Man

2010-02-20T14:06:00.002+01:00

A single man is het filmdebuut van Tom Ford. Nog steeds, bijna 24 uur later, ben ik nog van slag, door deze film. En nog steeds kan ik nog niet zo goed mijn vinger er op leggen waar het hem nou in zit. Is het de minutieuze gestyleerdheid die uiteindelijk zo goed werkt en het verhaal verder draagt. Is het het fabelachtige spel van Colin Firth als depressieve homoseksuele professor die besluit een einde aan zijn leven te maken? Is het de oprechte tragiek, de bruutheid van het leven, de neerslachtigheid die als een deken over je heen valt als publiek. In dat perfecte leven die Ford in zijn ultieme gevoel voor vorm neerzet een eruptie aan ingehouden gevoelens? Ik weet het niet. Ik weet het echt niet. Ik moest huilen.

wat te doen in rotterdam 18 tm 24 februari

2010-02-17T21:16:00.005+01:00

Hier weer de wekelijkse alternatieve weekagenda. Met openingen, kunstenaarsinitiatieven, kleine voorstellingen, experimenten en exporuimtes. In Rotterdam en een beetje Den Haag. Met de hele week ook de nieuwe voorstelling van Wunderbaum, en verder

donderdag 18 februari

12.30 Walhalla Nachtschade Rieks Swarte
13.30 gemeentehuis overhandigen brandbrief oude L/V
16.00 Erasmus Universiteit Op Recept van economen kunstenaars
17.30 Blaak 10 Search Found
20.00 NAI Architectuur als noodzaak

vrijdag 19 februari

18.00 Witte de With Power Alone/I could live in Africa/Wind
18.00 Theater aan het Spui cultuurdebat Den Haag
20.00 TENT The people united will never be defeated
20.30 Rotterdamse Schouwburg Working Titles Ivana Muller
20.30 Lantaren Venster Who Cycle United C

zaterdag 20 februari

15.00 WMDC Numoonspecial Babylon Circus
20.30 Rotterdamse Schouwburg Working Titles Ivana Muller

zondag 21 februari

15.00 O950 Blinibioscoop
15.30 L/V Matt Darrau's Paradox Trio

maandag 22 februari

dinsdag 23 februari

12.00 Erasmus MC Muziek als Medicijn
19.30 NAI Kiezen voor de stad
20.00 Zeebelt Den Haag Still Life 2.0

woensdag 24 februari

08.00-09.30 PUP68 het wekelijks werkontbijt van sandersgeluk
20.00 Zeebelt Den Haag Still Life 2.0
20.30 Worm Ben Russel Let each one go where he may

brandbrief die morgen om 13.30 aan wethouder rik grashoff wordt overhandigd voor het behoud van het oude Lantaren/Venster

2010-02-17T20:33:00.002+01:00

Aan het College van Burgemeester en Wethouders
t.a.v. de heer R. Grashoff

i.a.a. leden van de raad

Rotterdam, 18 februari 2010

Geacht College,

Met de verhuizing van LantarenVenster naar de Wilhelminapier zal Rotterdam een prachtige locatie voor film en muziek rijker zijn, maar dreigt evenzeer het verlies van een geliefde culturele uitgaansplek in het centrum van Rotterdam en daarmee het enige echte vlakke vloertheater in de tweede stad van het land. En dat zou rampzalig zijn.

Het theatercomplex aan de Gouvernestraat vervult, zowel in de stedelijke als landelijke culturele basisinfrastructuur, een noodzakelijke functie voor de productie en presentatie van dans en theater. Als het zou verdwijnen worden tientallen gezelschappen (van Conny Janssen Danst tot Orkater), belangrijke festivals (van Motel Mozaïque tot het IFFR) en hun talrijke, jonge en grootstedelijke publiek het slachtoffer. Bovendien is het theater aan de Gouvernestraat de ideale werkplek en uitvalsbasis voor het landelijk ondersteunde jeugdtheatergezelschap MAX en een broedplek voor jonge kunstenaars die werkzaam zijn in de productiehuizen Dansateliers en het nieuwe Productiehuis Rotterdam (inclusief het oude L/V-producties).

Directies en bestuurders van Productiehuis Rotterdam, Stichting Dansateliers, Theatergroep MAX en de Rotterdamse Schouwburg ontwikkelden, samen met DKC en Lantaren/Venster, een plan om in de Gouvernestraat de rijke traditie van het gebouw als vernieuwend theater, productiehuis, ontmoetingsplek en culturele uitgaansgelegenheid met nieuw elan voort te zetten. Inclusief de mogelijkheid om het IFFR er onder te brengen.

Het plan kent twee fases. De eerste fase is om, direct na het vertrek van Lantaren/Venster naar de Kop van Zuid, het gebouw in gebruik te nemen als werkplek voor Max en, voor een beperkt deel, door de twee productiehuizen. Zo kan gedurende de lopende cultuurnota-periode met de huidige subsidies voor de instellingen, (aangevuld met de voor de productie en presentatie van theater en dans geoormerkte middelen van Lantaren/Venster (€400.000), het gebouw blijven functioneren. Overigens met minder presentaties dan voorzien en een beperkte werkruimte voor de deelnemende instellingen. Dansateliers en Productiehuis Rotterdam kunnen nog niet verhuizen, maar wel repeteren en presenteren in de Gouvernestraat). Voorwaarde voor deze ‘anti-kraakvariant’ is dat huisvestingslasten (huur en onderhoud) minimaal zijn; dan wel dat de zakelijke huur, die het OBR als toekomstig eigenaar in rekening zou moeten brengen, via een aanpassing van de subsidie opgebracht kan worden.

De tweede fase betreft een verbouwing. Het is bekend dat het gebouw niet meer voldoet aan ARBO en gezondheidseisen (asbest). DS+V ontwikkelde een verbouwingsplan, met extra dans- en theaterstudio’s, zodat er ruimte is voor alle partners om te produceren en te presenteren. Zo ontstaat er een grootstedelijk podium, inclusief horeca en ontmoetingsplek voor makers en hun publiek, die bijdraagt aan de uitstraling en leefbaarheid van de wijk. De verbouwing is gepland voor het seizoen 2012-2013, zodat daarna in een nieuwe cultuurnotaperiode kan worden aangevangen op basis van een nieuw beleidsplan en een daarbij passende begroting.

Zowel voor de eerste als de tweede fase is er een uitgewerkt bedrijfsplan, dat de steun heeft van het College en de DKC. Maar de tijd dringt. Deze zomer al verhuist LantarenVenster en blijft het gebouw leeg achter. Gezelschappen moeten nu worden geboekt voor het volgende seizoen en moeten worden teleurgesteld.

Daarnaast kan de Stichting Lantaren/Venster de duidelijkheid naar de medewerkers theater/dans die werken voor de functie theater/dans niet veel langer uitstellen. Omdat er budgettaire grenzen zijn, zal voor een aantal medewerkers zeer binnenkort een ontslagvergunning aangevraagd moeten worden. Het is achteraf moeilijk uit te leggen, dat dit traject wellicht anders had kunnen lopen.

Daarnaast moet de stichting Lantaren/Venster nu bepalen welke apparatuur en overige inventaris wel of niet meegaat naar de nieuwe locatie. Uiteraard speelt de concreetheid van de toekomstplannen op de Gouvernestraat een belangrijke rol bij de te maken keuzes. Ook zullen binnenkort verzekeringen, vergunningen, leverings- en servicecontracten met goede voorwaarden uiterlijk per 1 september worden beëindigd, omdat niet duidelijk is wie deze kan overnemen. Speciale aandacht verdient in dit verband het huurcontract van de panden naast het hoofdgebouw, die benut worden als backstageruimte voor decorbouw en opslag. Op korte termijn zullen deze moeten worden opgezegd, waardoor het zeer onzeker wordt of die ruimte bij een latere herstart nog beschikbaar is.

Het College heeft toegezegd om tijdig met een oplossing te komen en zich in te spannen om de beoogde gebruikers in staat te stellen om binnen het beschikbare budget de eerste fase zonder vertraging succesvol te kunnen uitvoeren. Hierbij hoort ons inziens een aanpassing van de subsidie indien de hoogte van de zakelijke huur dit noodzakelijk maakt.

De betrokken instellingen, de vele bespelers van het theater aan de Gouvernestraat en bezorgde stadsbewoners en instellingen willen nogmaals het grote belang van het behoud van de podiumfunctie aan de Gouvernestraat onderstrepen. De functie van vlakkevloertheater voor hedendaagse dans en theater kan en mag in de tweede stad van Nederland niet ontbreken.

Directie Dansateliers
Bestuur en Directie Theatergroep Max
Directie Schouwburg Rotterdam
Medewerkers Lantaren/Venster
OR Lantaren/Venster
Directie Lantaren/Venster
Bestuur Lantaren/Venster

roman opalka-visualization of time

2010-02-16T15:05:00.000+01:00

Ruben Steeman

2010-02-16T14:54:00.006+01:00

een andere tekenaar die elke dag een tekening maakt is ruben steeman. Zijn tekenlog elke dag rust telt nu 1005 tekeningen, dus een kleine drie jaar aan tekeningen. Ik vind dat echt mooie projecten. Niet voor niets heb ik mijn afstudeerscriptie gedaan over de monomanen philip akkerman, roman opalka en on kawara.

marcel van eeden opent weer zijn tekenlog

2010-02-16T12:19:00.003+01:00

via trendbeheer, de onvolprezen kunstsite die er echt toe doet, kwam ik erachter dat marcel van eeden weer begonnen was met zijn tekenlog. Marcel van Eeden maakte een aantal jaren dagelijks een tekening. Twee jaar geleden stopte hij ermee. Nu dus weer terug. Een voorbeeld voor mij indertijd voor wat er mogelijk was met internet en beeldende kunst, net als babette wagenvoort dat voor mij was.

een poetische dag

2010-02-16T11:06:00.005+01:00

Vandaag zei ik tegen mijn lief: Ik wil graag een poetische dag. Ik heb niet veel op het program, dus kan het een beetje zelf invullen. Ik bedacht dat ik een object moest kopen op de markt, dat leek me wel een romantische handeling. Maar de markt in Rotterdam is ook een opgave. Poezie is rust.
Een ander concept was om in Amsterdam in een cafeetje met mijn laptop en een koffie wat te gaan werken. Lekker in een andere stad, met andere mensen om mij heen. Een andere omgeving is altijd goed. Die optie is er nog steeds, maar dan moet ik wel opschieten zo langzamerhand.
Ondertussen valt de sneeuw in dikke vlokken omlaag. Natuurlijk ligt de poezie binnen handbereik, ik kan met gemak een poetische dag hebben zonder de deur te verlaten. Samen met het konijn Cornelia op de bank, verzonken in Chronic City van Jonathan Lethem bijvoorbeeld.
En dan thee. Misschien is dat nog wel de meest ontspannen optie. Ideale omstandigheden creeren in het huis en dan net doen of de buitenwereld niet bestaat.
Ik denk echter niet dat ik poezie moet gaan lezen. Een poetische dag en poezie dat wringt. Poezie is altijd zo hard werken.

woody zingt largo il factotum uit barbier van sevilla

2010-02-14T22:54:00.007+01:00

antropomorfisme

2010-02-14T20:03:00.010+01:00

Ik zat op de Wikipedia van Woody Woodpecker, vraag me niet waarom. Daar kwam ik het woord antropomorfisme tegen. Het geven van menselijke karaktereigenschappen aan niet-mensen, bijvoorbeeld dieren of robots. Ik kende dat woord niet. Woody Woodpecker aldus is een antropomorfische cartoon-character. Maar tegelijkertijd heeft hij volgens mij ook specht-eigenschappen. Terwijl bijvoorbeeld het witte konijn in Alice in Wonderland veel minder konijn-achtige kenmerken heeft. Net als Donald Duck, waarvan ik vroeger niet eens wist dat het een eend was.

Woody Woodpecker is een van de meest politiek incorrecte stripfiguren aller tijden. Terwijl ander figuren goed proberen te zijn en aan een betere wereld bouwen, vecht en steelt Woody. Als hij iets wil hebben, kan niemand hem stoppen. Ook heeft hij niet altijd het succes wat ander figuren wel in hun filmpjes hebben. Dat gebeurt vooral in de eerste afleveringen, als hij alles in de war schopt en de controle over de situatie verliest.

"De schepper van Woody, Walter Lanz, introduceert hem in 1940 in de Andy Panda tekenfilm. Woody wordt direct populair en Lantz besluit de Woody Wood- pecker show te gaan maken.

Over het ontstaan van Woody gaat het volgende verhaal. Walter Lantz zegt dat op de huwelijksreis met zijn vrouw in Sherwood Lake, California, de rust steeds werd verstoord door een luidruchtige specht, die pikte op het dak van hun kamer. Soms gooide hij steentjes naar het beestje en wilde hem zelfs afschieten, maar zijn vrouw liet dat niet toe. De vogel had hem zo geërgerd dat hij weer terug in zijn studio direct een nieuwe figuurtje tekende, geïnspireerd op die specht.

Het verhaal is nog steeds een legende, vooral omdat iedere keer als het verteld werd, er nieuwe details aan werden toegevoegd. In ieder geval werd Woody in 1940 voor het eerst getekend, terwijl Lantz bijna een jaar later trouwde…" (bron: jeugdsentimenten.net)

hier nog een interessant artikel over antropomorfisme

wat te doen in Rotterdam 11 tm 17 februari

2010-02-11T10:05:00.010+01:00

Hier het persoonlijk wekelijks overzicht van openingen, debatten, kunstenaarsinitiatieven, werkruimtes, produktieplekken, interessante avonden of alternatieve festivals. Een volstrekt persoonlijke keuze. Met dit keer ook wat Haagse inbreng.

En Rotterdamse produkties van Ro Theater, Bonheur en O.T. (try out Huis van de Stilte) niet in het schema, maar wel interessant
Wat wel:

donderdag 11 februari
CBK en div. lokaties Stukafest 17.00
Codarts Rotterdamse Dans Academie A Blind Date 19.00
Watt Confetti Yourdebat over Jongerenjaar 20.00
Lantaren/Venster Heldenavond WdKa Jurgen Bey 20.30

vrijdag 12 februari
Hoogtij Den Haag 19.00
Liefhertje en de Grote Witte Reus DH Krista vd Niet Natascha Libbert 19.00
Nest DH Texture Maps 19.00

zaterdag 13 februari
F.A.S.T The Hague Nieuwe Garde Haags Bakkie 14.00
Havenstraat Lock of Love en Valentijn Streetdate 14.00
Floor Floorshow 16.00
Podium O950 Tiffany Butt pianrecital 20.00

zondag 14 februari
CBK Benefietschaaksimultaan met Jan Timman 14.00
Kasteel van Rhoon Rolina Nell op het tweede gezicht 15.00
Stroom Up to You rondleiding Esther van der Wiel 15.00
Watt Friska Viljor 20.30

maandag 15 februari
Yourspace dienst K&C De top is binnen handbereik 14.00

dinsdag 16 februari
de Unie Kunst is Gezond 20.00
Hommes AIR Rookgasreiniger 20.00
UEB Sub Urban VideoLounge Artist Talk Mels van Zutphen 20.00

woensdag 17 februari
PUP68 wekelijks woensdag werkontbijt van sandersgeluk 08.00-09.30
B.A.D Aether Tones&Talks 20.00
lokatie Wunderbaum Gourmet Tryout Rotterdamse Schouwburg 20.00
Arminius Denkcafe 20.00
Worm Doubletake Grimonprez 20.30

Jongerenjaar debat

2010-02-09T12:17:00.004+01:00

Aanstaande donderdagavond! Belangrijk debat over het Jongerenjaar. Komt allen naar Watt, want het was op zijn minst een Jongerenjaar waar over gepraat moet worden. Reserveren kan hier

"Jongerenredactie Confetti evalueert dan het Jongerenjaar YOUR WORLD, met o.a. Rik Grashoff (wethouder participatie & cultuur); Margreet Middelbeek (adjunct-directeur Your World); Sanne Nout (jongRRKC) en gespreksleider Farid Tabarki (Coolpolitics, conceptontwikkelaar, onderzoeker)

YOUR Debat is de tweede aflevering in de reeks Van wie is de stad? In deze serie kijkt Confetti niet alleen naar de betrokkenheid van (jonge) Rotterdammers bij de stad, maar ook naar de ruimte die Rotterdammers elkaar geven om hun stad vorm te geven.
Rotterdam is een jonge stad, en met dit gegeven ontstond bij de politiek het idee om het jonge karakter van de stad te benadrukken. Na jaren een jongerenbeleid te hebben gevoerd met het motto ruimte geven door grenzen te stellen, omarmde de gemeente de Rotterdamse jeugd met het Jongerenjaar. Onder de noemer YOUR WORLD werd een breed en ambitieus plan ontwikkeld voor alle Rotterdammers tussen de 12 en 28 jaar oud. Het jaar kende een moeizame start dat gepaard ging met heel wat kritiek. De organisatie van YOUR WORLD zegt dat bijna alle doelen van het Jongerenjaar behaalt zijn en daarmee lijkt het initiatief een succes.
Nu het Jongerenjaar bijna ten einde is wil Confetti de evaluatieronde starten. Is het initiatief geslaagd en is YOUR WORLD daadwerkelijk een jaar voor, door en met jongeren geworden?"

jacopo peri en de eerste opera ooit

2010-02-08T13:53:00.002+01:00

Ik vond nog een mooi nrc-stuk over jacopo peri en 'dafne' , de eerste opera ooit, zo'n vierhonderd jaar geleden. Peri zong zelf de rol van Apollo!

de 5 gezichten van dave eggers

2010-02-08T12:18:00.004+01:00

Interessante beschrijving van dave eggers in het Belgische Nieuwsblad over Dave Eggers. Schrijver, weldoener, uitgever, politiek bewogen en gelezen, en filmfreak.

brandganzen tekenen en schilderen

2010-02-07T17:55:00.003+01:00

Hier een best interessante schilder die ons inwijdt hoe hij zijn schilderij van brandganzen opbouwt. naam: Martin Ridley

Georgie en Texel

2010-02-07T17:29:00.004+01:00

Lees hier meer over de Georgiers op Texel, het onderwerp van de nieuwe film van Ineke Smits, de vliegenierster van Kazbek (tevens slotfilm iffr)

de vliegenierster van kazbek

2010-02-07T17:07:00.002+01:00

krijg hem er niet helemaal op, maar is toch wel een aardig inzichtje in de nieuwe film van ineke smits, de vliegenierster van kazbek

merlijn twaalfhoven bij TED amsterdam

2010-02-06T23:05:00.000+01:00

Yona Friedman

2010-02-06T21:43:00.004+01:00

Dit is Yona Friedman. In Stroom (Den Haag) is hij nu onderdeel van de tentoonstelling Up to You. Hij wil de gebruiker van de stad en woonplek centraal stellen. Deze bepaalt hoe hij wil wonen. En waar. Hij maakt daarvoor flexibele plekken waarbinnen bewoners zelf hun woonruimte kunnen indelen. Daarvoor ontwikkelde hij een interactief gereedschap. de Flatwriter, waarmee bewoners hun eigen woning kunnen vormgeven.

Het komt over als een ontwapenend statement. Weg met alle visionaire stedenbouwers en architecten die zo goed weten hoe de mens moet leven in de stad. Nee, geef de mensen zelf veel meer zeggenschap over hun bestaan, hun middelen en hun grond. Dat klinkt heel mooi en doet een beroep op de inventiviteit van de mens. Hij heeft daarin zeker een punt. Daar mag weleens wat meer een beroep op worden gedaan.

leopold rabus in het gem

2010-02-06T21:24:00.003+01:00

Ik zag vandaag Leopold Rabus in Het GEM in Den Haag. Een uitdagende schilder. Hij maakt mysterieuze werelden met secure fijnschilderkunst en toch met groots gebaar. Daarbij zijn het toch wat naargeestige, hier en daar vleselijke figuren die figureren in deze schuimerwereld. Het geheel vormt een duistere werkelijkheid waar je met kinderlijke genoegen om het vernuft waarmee het is gemaakt in ronddoolt. Volgende week laatste week. De moeite waard.

wat te doen in rotterdam 4 tot en met 10 februari 2010

2010-02-04T10:46:00.015+01:00

hier weer het wekelijks overzicht van wat er te doen is in rotterdam. Een persoonlijke keuze van openingen, projectruimtes, kunstenaarsinitiatieven, debatten, produktieplekken etc. Een week met veel grote dingen nog: Art Rotterdam, Object Rotterdam en het Internationaal Filmfestival. Die staan er verder niet in. Wel:

donderdag 4 februari
Witte de With and the Moral of the Story is 72 uur nonstop film 00.00
De Zwarte Ruyter Dead Darlings Rotterdam Masterpiece kijkdag 12.00-18.00
Dek22 Tales of the Unexpected 18.30
YourSpace: Create Your World 19.00
Worm Ghedalia Tazartes U.S. Girls 21.00
De Unie Late Night 22.00

Schiekade 189 Art at the End of Universe (diner 4-7 sept)

vrijdag 5 februari
De Zwarte Ruyter Dead Darlings Rotterdam Masterpiece kijkdag 12.00-18.00
Boijmans van Beuningen Carsten Holler & Portscapes 20.00
de Doelen KayJayLab & World Voice 20.30

zaterdag 6 februari
Het Wilde Weten Wilde Boekenmarkt 14.00
Wolfart Projectspaces Local Anesthetic 18.00
Gallery 182a (verboomstraat) Shaved or Natural 19.00
B.A.D. South Tour, incl Auction Dead Darlings 19.30
DE PLAYER Dennis Tyfus Ultra Eczema 20.00

zondag 7 februari
Het Wilde Weten WildeBoekenMarkt 14.00
Walhalla Luie Zondag Robert Jan Stips 15.00

maandag 8 februari
Korzo 5hoog Den Haag KC Lab
Onafhankelijk Toneel kunst en cultuurdebat 20.00

dinsdag 9 februari
Lantaren Venster YonderWoman Tribute to Angela 20.30

woensdag 10 februari
sandersgeluk PUP68 woensdag werkontbijt 07.30-09.30
De Doelen lunchconcert 12.45
De Unie Kantelend in het Tegenlicht Architectuurcase 20.30
Worm Deborah Stratman Shorts 20.30

En schrijf alvast in de agenda: het grote debat over het jongerenjaar in Watt
donderdag 11 februari
Watt YOUR DEBAT Your Time to Shine 20.00

circe, panens en picus

2010-02-01T00:03:00.003+01:00

(waterhouse, circe gooit gif in de zee)Circe komt ook voor in het 14e boek van Ovidius' Metamorphosen, in het verhaal over Picus en Canens. Picus is een koning van Ausonië. Hij is knap en jong en wordt aanbeden door alle meisjes. Hij aanbidt echter slechts een nimf, Canens, die ontzettend mooi kan zingen. Op een dag is Picus aan het jagen op wilde zwijnen wanneer Circe langskomt. Ze ziet de mooie koning en is op slag verliefd. Hij wijst haar echter af. Circe is zo woest dat ze hem betovert. Picus probeert weg te rennen, maar hij is te laat: de tovenares heeft hem in een specht omgetoverd. Picus' vrienden, die naar hem op zoek waren, treffen Circe aan en dwingen haar de waarheid te vertellen. Zij weigert echter Picus zijn ware gedaante terug te geven en wordt heel erg kwaad. Ze werd opnieuw woest en begon rond te gooien met giffen en liet allerlei afschuwelijke dingen gebeuren: over de grond kropen adders, de planten, besproeid met gif, waren nat van het bloed en zelfs de bomen verbleekten. Uiteindelijk verandert Circe alle vrienden van Picus in wilde beesten. Canens was gegrepen door verdriet na het verlies van haar echtgenoot. Voor zes dagen en nachten zwierf zij door Latium, zonder te slapen of te eten. Uiteindelijk viel ze neer aan de rand van de Tiber, doodmoe van het zwerven en het verdriet. Daar zong zo voor het laatst, bedroefd, met tranen in haar ogen, een klaagzang. Haar zachte merg werd door dit verdriet vloeibaar en ze smolt en verdween in de lucht. (bron wiki)

specht

2010-01-31T23:45:00.004+01:00

Wat volledig wordt onderbelicht, is dat remus en romulus niet alleen een tijdje door een wolf werden gezoogd en verzorgd, maar dat daar ook een specht bij aanwezig was, die voor voedsel zorgde. Een perfecte samenwerking tussen wolf en specht.

Jammer dat die specht geen enkele rol meer speelt in de symboliek van de stad rome. Dat zou het allemaal toch nog veel romantischer maken.

strippenkaart zeefdruk rob scholte

2010-01-31T22:38:00.005+01:00

Het schijnt dus dat bovenstaand ding een zeefdruk is van Rob Scholte. Titel: f2,65 nationale strippenkaart.

En ja hoor, hier kom ik hem ook tegen (naast marktplaats) in de veilingcatalogus van Glerum Auctioneers uit 2005. Moest 200/250 euro opbrengen, maar zo te zien niet verkocht

strippenkaart

2010-01-31T22:18:00.006+01:00

Vanaf morgen kun je in Rotterdam geen strippenkaarten meer kopen. De laatste strippenkaarten hadden toch al een klein rouwrandje, ze wisten dat het doek ging vallen
Dertig jaar na dato is het zover, het einde van de nationale strippenkaart is in zicht. Hadden ze dat 30 jaar geleden, in 1980 kunnen, bedenken
In ieder geval is niet iedereen het ermee eens.

laaksum

2010-01-31T21:52:00.005+01:00

Laaksum ligt aan de Zuiderzee en heeft het kleinste vissershaventje van Nederland. Laaksum wordt ook wel omschreven als het kleinste vissersdorpje van Europa. Ik zou kunnen gaan uitzoeken of dat waar is, maar...dat lijkt me toch wel een beroerd karweitje. Misschien is het makkelijker om gewoon maar aan te nemen dat het waar is. foto is trouwens van francois hendrickx

laaksumer bot

2010-01-31T21:24:00.007+01:00

Ik heb dus via zeeliefhebbers als alles goed gaat straks 2kg laaksumer bot tot mijn beschikking. Gelukkig komt er ook een handleiding bij hoe schoon te maken. Het is al met al een schattig beestje. En een officieel streekprodukt. De gebroeders de Vries zijn de enige die nog vissen op de Laaksumer Bot.

Het project Zeeliefhebbers is van fotograaf Hugo Schuitemakers. Er is van hem op dit moment ook werk te zien op DocuDenHaag

over de laaksumer bot, uit de nieuwsbrief van zeeliefhebbers

Bot is een platvis die doet denken aan schol of schar.
Bot is de enige platvis die ook in brak of zoetwater
kan voortplanten. Laaksumer bot is sinds oktober
2009 een erkend Fries streekproduct; voorwaarde
voor deze erkenning is dat deze bot met grootmazige
netten (130 mm), op kleinschalige manier op de
zandgrond voor de Friese kust gevangen is, en
levend (in een bun) aan land wordt gebracht.
De vis is uitstekend in zijn geheel te bakken of te
koken. Het vlees is bij een gare vis makkelijk van de
graat te eten. Kleine exemplaren kun je beter niet
gefileerd bereiden, omdat kleine filets snel droog
worden. Eenmaal gegaard, is het vlees van bot wit
en vrij stevig.
Omdat Ijsselmerbot in zoet water leeft, heeft het
vlees een zachte smaak met een subtiele lichtzoete
toon. Het vlees is goed te bereiden met wijn, zachte
kruiden, boter of cirtus. Sterke kruiden en knoflook
kunnen de smaak van de vis overschreeuwen. Waar
veel Ijsselmeervis last heeft van een wat modderige
bijsmaak, heeft Laaksumer bot dit niet. Dit komt
omdat er uitsluitend boven zandgrond gevist

zeeliefhebbers 2

2010-01-31T21:19:00.003+01:00

Op de site van zeeliefhebbers, waar vergeten vis en fotografie gekoppeld zijn tot een mooi project, kun je ook zien hoe het er voor staat met je bestelde vis. Tja voorlopig kan er nog niet echt gevaren worden...

solvejg's wereld

2010-01-29T13:02:00.001+01:00

op een andere blog wordt erg mooi over "over de kunst" van Maatschappij Discordia geschreven.

wat te doen in rotterdam, 28 jan tm 3 feb

2010-01-28T10:57:00.010+01:00

Hier weer een persoonlijk overzicht van wat de kunstenaarsinitiatieven, projectruimtes, expo-ateliers, debatplekken en rotterdamse kunst en theater parafernalia te bieden hebben.
Deze week staat in rotterdam vooral in het teken van het Filmfestival (iffr), en daaromheen is zoveel, dat mag je lekker zelf uitzoeken, hier en daar wel wat genoteerd, daar ontkom je niet aan. Als je nog iets hebt...dan hoor ik het graag, volledigheid is niet de bedoeling, maar wel de interessante krenten zeg maar.

28 januari
Tent Parapoetics avond 20.00
Tram 23 Jana Beranova Gedichtendag 11.00-16.00 uur

29 januari
de Kunstmarkt Snowball Editions 17.00
Hommes Guiseppe Licari Backspace 19.00
Het Wilde Weten the Authentic Boys 20.00 uur
De Aanschouw Maartje Seyferth Victor Nieuwenhuis 20.30

30 januari
Stroom Den Haag Up to You 17.00 uur
Watt cd presentatie popunie HB&AS 19.00
SIR Tanedo's Coolsingel Cube 20.00

31 januari
DE PLAYER Melle Smets Com.Post hard kijken 19.00

01 februari
Kunstplatform de Kapsalon open atelier Koert Jobse 15.00
De Unie Salon Indien 20.30

02 februari
De Unie Salon Indien 20.30

03 februari
sandersgeluk het wekelijks woensdag werkontbijt 07.30-09.30
de Zwarte Ruyter Tosti Treffer van Nieuwe Garde R'dam 18.00 uur
de Unie debat ode aan kijken en verwondering 20.30

zeeliefhebbers

2010-01-26T17:29:00.004+01:00

Dat zeeliefhebbers vind ik een erg mooi initiatief...vis en foto...

romulus, remus en faustinus

2010-01-26T14:24:00.007+01:00

1.Faustulus brengt de tweeling naar zijn vrouw. Een schilderij van Pietro da Cortona uit 1643. Het hangt nu in het Musée du Louvre in Parijs.

2.Romulus en Remus worden bij de wolvin gevonden door Faustulus. Een schilderij van Peter Paul Rubens uit ongeveer 1615-1616. Het hangt nu in de Capitolijnse Musea te Rome.
(maar wie zitten daar links op dat schilderij)

lupa capitolina

2010-01-26T14:16:00.005+01:00

Het bronzen beeld, de lupa capitolina, is het symbool van de stad Rome. En voor wie denkt dat deze wolf Remus en Romulus al die tijd heeft gezoogd en gevoed, die heeft het mis. Na een tijdje vond de herder Faustinus de tweeling en hij en zijn vrouw hebben de tweeling toen meegenomen.

remus en romulus

2010-01-26T14:06:00.002+01:00

en wie het over wolven heeft, die kan natuurlijk niet om het verhaal van de tweeling remus en romulus, stichters van de stad rome. Inclusief broedermoord.

wolven in nederland

2010-01-26T13:46:00.004+01:00

wolven in nederland? nog niet, maar volgens deze site hoeft dat niet lang meer te duren. Ik plak even hun eerste stukje tekst hier...

De afgelopen jaren verschijnt de wolf geregeld in het nieuws. Krantenkoppen over wolven in Lapland, Duitsland of Spanje melden dat het goed gaat met de wolf in Europa en dat hij zelfs richting Nederland oprukt. Tegelijk komt uit de verschillende stukken naar voren dat de wolf op de ene plek welkom wordt geheten, terwijl hij op de andere plek veel weerstand ontmoet.

Dat de wolf emoties oproept blijkt ook uit de aandacht die het dier in de media krijgt, waarbij er waar- en onwaarheden worden verteld. Dit, maar vooral ook de overtuiging dat wolven er inderdaad aan komen, heeft ons doen besluiten om op onderzoek uit te gaan naar feiten en Nederland voor te bereiden op de komst van de eerste wolven. Samen met een breed netwerk aan collega organisaties zetten wij ons de komende jaren hiervoor in, zodat mensen in Nederland voorbereid zijn en de wolf welkom is als hij daadwerkelijk een eerste poot op Nederlandse bodem zet.

25 meest voorkomende vogels in uw tuin

2010-01-26T13:39:00.003+01:00

toch wel handig, die plaat van de vogelbescherming, met daarop de 25 meest voorkomende vogels in uw tuin, inclusief hun gezang

een jaar zonder geld

2010-01-26T12:05:00.000+01:00

een spannend project van carolien hoogland: een jaar zonder geld

2010-01-25T16:58:00.007+01:00

Er schijnt een bijzonder boek te zijn verschenen, met de titel: "BELANGRIJKE VOORWERPEN EN PERSOONLIJKE BEZITTINGEN UIT DE COLLECTIE VAN LENORE DOOLAN EN HAROLD MORRIS,INCLUSIEF BOEKEN, KLEDING EN SIERADEN", geschreven door Leanne Shapton.

Het is een roman die bestaat uit een veilingcatalogus. En misschien niet zo verrassend dat in een dergelijk conceptueel boek, de oulipisten een rol spelen: LOT 1010, stijloefeningen van Raymond Queneau. hier nog een artikel uit de newYorktimes

Ik ga snel naar de winkel om dit boek te kopen. ik lees dat de filmrechten van dit boek al verkocht zijn en dat Brad Pitt en Natalie Portman de hoofdrollen gaan spelen.

Tenslotte hier het warme relaas van de vertaler, nico groen

oulipo

2010-01-24T19:50:00.011+01:00

in mijn kleine queeste betreffende italo calvino begreep ik dat hij oulipist was. Ik was wel een tijdje geinteresseerd in de oulipisten, maar kende vooral george perec en raymond queneau. Hier en hier wordt vrij helder beschreven wat de oulipo-groep wilde...Maar het ging om vernieuwing in de literatuur, en dan vooral door middel van jezelf beperkingen opleggen. Van George Perec verscheen in 2009 de Nederlandse vertaling van La Disparition, ('t Manco), een roman zonder de letter e, en voor wie het Frans beheerst hier een vrij uitgebreide site over oulipo. Raster besteede er een speciaal nummer aan en de Groene Amsterdammer een artikel, Wintertuin heeft zelfs een nieuw boekje uitgegeven over de oulipo.

over de kunst - maatschappij discordia

2010-01-24T10:56:00.006+01:00

Een voorstelling gaan zien waar je vantevoren maar weinig van weet, behalve de titel en het gezelschap. Nu is de naam van het gezelschap al een reden om te gaan, want Maatschappij Discordia is een naam met een roemrucht verleden.
Maar ze staan aan het begin van een tour, nog geen recensies, hier in de Rotterdamse Schouwburg de eerste voorstellingen. En op hun website laten ze er maar weinig over los.

Over de kunst dus. Het is rommelen met decorstukken, rekwisieten en kleding, het is twijfelen over ruimte en afstand. Het is de aangename anatomie van een maakproces. Het is ongelooflijk hilarisch, maar nergens wordt er iets belachelijk gemaakt. De cliches van het maakproces worden aangeraakt en weer verlaten, de wollige tekst die soms nodig is om tot helderheid te komen laat men horen. Er wordt opgebouwd en afgebroken, dingen worden uitgeprobeerd en weer verlaten. En dat in een continuum van constante zachte twijfel. En in onderling overleg langs elkaar heen gedacht wordt

Over de kunst is een supervoorstelling. Het is een milde kritiek op een maakproces en tegelijkertijd een aanbeveling voor het maakproces. Na afloop zou je het liefste je atelier ingaan, je repetitielokaal, om dagenlang zo te kunnen rommelen, te kunnen zoeken naar iets. Het maakt niet zoveel uit wat. Maatschappij Discordia maakt een ode aan dat zoeken en dat maken...Lieflijk, nergens pathetisch, met veel gevoel voor de materie...

Ga het zien

boeken met venetie als decor

2010-01-24T10:24:00.007+01:00

1. dood in venetie - thomas mann
2. via capello - christiaan weyts
3. de eeuwigheidskunstenaar - abdelkader benali
4. onzichtbare steden - italo calvino

5. de procedure - harry mulisch (een stukje dan)

trendbeheer- marijke appelman

2010-01-23T15:45:00.005+01:00

trendbeheer, de heel goede kunstsite van jeroen bosch en aanverwanten, heeft ook een heel leuke serie waarin ze ateliers van kunstenaars tonen. hier die van marijke appelman

ineke smits-italo calvino

2010-01-23T14:12:00.005+01:00

In een interview in 2006 met inspiringcities (jeroen laven) zegt de rotterdamse filmmaker ineke smits (waarvan ik deze week transit dubai zag en waarvan de vliegenierster van kazbek de slotfilm van het iffr is) dat ze geinspireerd is door invisible cities van italo calvino

"Another source of inspiration for the work of Ineke Smits is the work of writer Italo Calvino. The metaphors Calvino uses to describe Venice in his book “Invisible Cities” is a technique Smits uses in her own work. She has been dreaming of doing a Rotterdam version of the Invisible Cities for years: “The Rotterdam tradition of renewal in urban development is a quality, but the city has the bad habit of combining it with removing elements of it’s past. This way a vital characteristic of the city is destroyed”. Smits plans to combine non-fictional interviews with Rotterdammers in her film, with a fictional story about the city. Unfortunately funding for this project has proved to be difficult so far. " (uit het interview van inspiringcities, zie link hierboven)

Ben benieuwd of dat project er ooit nog gaat komen, zou gaaf zijn, ineke smits is een mooie filmer.

hyacinth

2010-01-23T14:06:00.004+01:00

Toen Hyakinthos stierf was Apollo zo verdrietig dat hij bijna zijn onsterfelijkheid opgaf om samen te zijn met zijn geliefde in de dood. Om ervoor te zorgen dat Hades het lichaam van Hyakinthos niet kon ophalen, schiep Apollo uit het bloed van zijn geliefde de Hyakinthos bloem als een herdenking aan zijn dood en zijn tranen markeerde op de bloemblaadjes άί άί, betekenend helaas. (wiki)

marijke appelman in MAMA

2010-01-23T10:45:00.010+01:00

dit werk(je) van marijke appelman staat in de nieuwe tentoonstelling van showroom MAMA. Tenminste, ik hoop dat het er nog staat. Gisteren, tijdens de opening van don't worry be happy, moest het angstvallig bewaakt worden. Heel klein en iel staat het op de grond, niet groter dan 15 cm. Iets om over het hoofd te zien. En dat zou jammer zijn, want het is een waardevol kleinood tussen al dat flink uitgedoste werk van deze expositie. Het is een tunneltje, gevouwen van standaard a4 papier, dat tezamen een regenboog vormt (de regenboog is het uitgangspunt van deze tentoonstelling.)
Een aantrekkelijk werk. Het is in al zijn eenvoud misschien wel het meest sprekende ding in MAMA. En dus een Rotterdamse kunstenaar om in de gaten te houden. Matière à réflexion #03
Rainbow bended from colored A4 (European standard size) paper, 2007.

sweet dreams are made - simone aughterlony

2010-01-22T23:12:00.007+01:00

kijken naar deze voorstelling was een beetje als een poeziebundel beginnen. Je moet er erg inkomen. Waar is de houvast, waar is het kader, wat willen de choreograaf/regisseur/spelers/dichter met ons, het publiek?

Je voelt aan alles dat dit geen rechttoe/rechtaan voorstelling wordt. Maar dat weet je eigenlijk al als je naar een dergelijke voorstelling gaat. Weer als een dichtbundel. Die wordt gekocht door doorgewinterde leesfreaks, door mensen die willen puzzelen met gedachten, en beelden.

Vooral ook omdat ze weten dat dat iets oplevert, uiteindelijk. Het zwoegen als lezer, als publiek wordt uiteindelijk beloond met een gelaagde, genuanceerde poging om het onzegbare inzichtelijk te maken.

Dat was ook het geval bij Sweet dreams are made van Simone Aughterlony, een co-produktie van het Produktiehuis Rotterdam en een aantal andere internationale produktieplekken.

De voorstelling is bij vlagen onnavolgbaar. Bij vlagen weerbarstig ook, met onhandige bewegingen, matig geacteerde scenes, flarden van beelden die niet doorgezet worden. Een wereld van kale dromen.

Na ruim een uur zit je er wel in...Hier doen ze niet aan groot effect, aan mooidoenerij, aan meegaande beeldstromen, aan fluwelen muziek. Het werkt, en toch kom ik er verward uit.

Ik heb zo hard na moeten denken tijdens de voorstelling. Zo hard mijn best moeten doen om uit de wirwar van lijnen een eigen lijn te maken, dat ik me op geen enkel moment heb kunnen overgeven.

Het is puzzelen geblazen bij Sweet dream are made... En dat is extra lastig als je niet alle performers even overtuigend vindt.

Je moet er maar net zin in hebben. Als een hermetische poeziebundel.

ineke smits- transit dubai

2010-01-22T16:12:00.005+01:00

waarom staat de documentaire Transit Dubai van Ineke Smits, niet op haar imdb site?

En hij is helaas ook niet online te zien. Jammer, want het is een erg interessante docu over dubai, zeker ook tegen het licht van de huidige crisis. Dubai is een bedachte stad, een zeepbel vol tijdelijke bewoners.

"In het hart van het Midden-Oosten verrijst razendsnel een gloednieuwe, moderne stad: Dubai. Dubai is een goudmijn voor wie meegaat met de ontwikkelingen, maar wie zijn werk verliest moet binnen een maand de stad verlaten. In de documentaire ‘Transit Dubai’ van Ineke Smits bieden vijf fotografiestudenten met verschillende achtergronden een persoonlijke blik achter de smetteloze facade van deze miljoenenstad in aanbouw.

Een Zweedse vrouw van een ex-pat fotografeert haar luxe en zorgeloze leven met villa en personeel. Voor haar is Dubai een plek van gelukkige mensen waar ze als prinses kan leven. Een jonge Dubaise vrouw verzet zich met haar foto’s tegen traditionele sociale taboes en laat zien hoe flirten in het luxe winkelcentrum een stuk makkelijker is geworden sinds de mobiele telefoon. Maar Dubai is niet alleen moderne luxe. Wie zich achter de witte muren van de stad begeeft, treft vissers en arbeiders, die van een schamel loon proberen hun familie in het buitenland te onderhouden. De werelden van de hoogopgeleide Westerse en Arabische elite en de ongeschoolde arbeiders uit India en Pakistan liggen ver uit elkaar, maar arm of rijk, de meesten willen ooit terug naar huis. Dubai is slechts een tussenstation." (bron)

2010-01-22T16:01:00.003+01:00

ik heb net deze prachtige documentaire gezien van John Appel. Een film over gokken, gokverslaving, met als uitgangspunt de gokverslaving van zijn eigen vader. In de film volg je een oplichter, een 'bookie' en een casinogokker. Daar doorheen kronkelt het verhaal van Gerard Appel. Hij draait nog op sommige plekken in de bioscoop deze weken, dus ga hem zien. John Appel werd landelijk bekend door de Hazes documentaire: Zij gelooft in mij

roodkapje nogmaals

2010-01-22T11:09:00.002+01:00

chris van der meulen attendeerde mij op dit vrij briljante 'roodkapje' filmpke.

wat te doen in Rotterdam, 21,22,23,24,27 januari 2010

2010-01-21T06:53:00.012+01:00

wat te doen in Rotterdam is een selectie van openingen en activiteiten van kunstenaarsinitiatieven, projectplekken, kleine festivals etc in Rotterdam (en soms ergens anders)...

elke week op donderdagochtend volstrekt persoonlijk voor u bijeengezocht

donderdag 21 januari
ADA Cinema Sunset, Meditation on Violence 19.30
de Player, Gangpol & Mit, 20.30
Walhalla, geen daden maar woorden cafe, 21.00
de Unie, Offscreen met Rutger Wolfson, IFFR vooruitblik, 20.00

vrijdag 22 januari
Cultuurnacht Breda, vanaf 19.00
Dek 22, eindexamen studenten WdKa ontw&ill 17.00
MAMA, don't worry be happy, 19.00

zaterdag 23 januari
de Kunstsuper, Jan Kramer & Ron Moret 16.00
de Zwarte Ruyter, ExpoISBN, Flowers for Algernon, 18.30

zondag 24 januari
TENT in 't Gemaal, rondetafelgesprek over kunstinitiatieven in een veranderende stad, 15.00

woensdag 27 januari
sandersgeluk, het wekelijkse woensdag werkontbijt, 7.30-9.30
IFFR, openingsfilm
Niet Normaal debat, A'dam, over rol van kunst in samenleving, 19.30

ultima thule, nabokov

2010-01-19T18:30:00.000+01:00

link

ultima thule en hun versie van roodkapje

2010-01-19T18:17:00.003+01:00

ultima thule cees nooteboom en simone stassen in spitsbergen

2010-01-19T17:54:00.004+01:00

Ultima Thule – het eind van de wereld. Zo werd vroeger Spitsbergen genoemd, de noordelijkste groep eilanden in de Poolzee. Simone Sassen en Cees Nooteboom beschrijven in Ultima Thule een reis naar dat oord en naar de vroegere Russische kolenmijnenstad Pyramiden. Het zijn romantische uitzichten op eenzame landschappen zonder noemenswaardige vegetatie, op veengebieden, gletsjers, bergen, eeuwig ijs, fjorden. Dan, als een fata morgana, de stilte van een verlaten stad: stilgelegde fabrieken, verlaten woningen, een voormalig postkantoor, desolate kinderspeelplaatsen en sportvelden. Sporen van een voorbije goudzoekersgeest en van een stadsleven in het eeuwige ijs. De kleurenfoto’s van Simone Stassen en de tekst van Cees Nooteboom leggen het ‘einde van de wereld’, zoals dat zich in Pyramiden heeft voltrokken, op fascinerende wijze vast – beelden van een verleden waarvan de schaduwen over onze toekomst vallen. (bron)

spitsbergen met nrc

2010-01-19T17:43:00.003+01:00

En wie graag een keer naar spitsbergen, kan zeer binnenkort mee met de luxe nrc academiereis. Je moet wel een klein beetje geld hebben

willem barentsz vs brandgans

2010-01-19T17:01:00.004+01:00

Dat is toch mooi, alle brandganzen broeden op Nova Zembla en komen dan naar Nederland om te overwinteren. Zij zijn eigenlijk een beetje WillemBarentsz-vogels. Hij zal in zijn Behouden Huys waarschijnlijk niet hebben kunnen bevroeden dat de brandgans op en neer vliegt tussen Nova Zembla en Nederland.